Fryderyk Fransua (Frédéric François)

Frédéric François (urodzony jako Francesco Barracato; 3 czerwca 1950 r. w Lercara Friddi na Sycylii we Włoszech) to francuskojęzyczny piosenkarz i kompozytor mieszkający w Belgii.

Urodził się 3 czerwca 1950 r. w Lercara Friddi na Sycylii, w bardzo skromnej włoskiej rodzinie, jako drugie dziecko Antoniny (Niny) Salemi i Giuseppe (Peppino) Barracato. Jego matka była krawcową w Lercara, a ojciec początkowo pracował w kopalni siarki w tym samym mieście. Wyemigrował on do Belgii, do zagłębia węglowego w Liège, gdzie podpisał trzyletni kontrakt jako górnik. W 1951 roku Nina wraz z dwoma synami dołączyła do Giuseppe w Tilleur w konwoju Czerwonego Krzyża. Francesco Barracato dorastał w ośmioosobowej rodzinie. Peppino dla przyjemności śpiewał piosenki neapolitańskie i arie operowe, akompaniując sobie na gitarze. Młody Francesco miał zaledwie 10 lat, gdy po raz pierwszy wystąpił publicznie, śpiewając „O Sole Mio” w kawiarni „Le Passage à Niveau” [Przejazd Kolejowy] w Tilleur, odwiedzanej głównie przez Sycylijczyków.

W 1963 roku zaczął występować półprofesjonalnie jako piosenkarz i gitarzysta w grupie „Les Eperviers” [Jastrzębie]. W 1965 roku opuścił szkołę techniczną i wstąpił do konserwatorium w Liège, aby studiować grę na skrzypcach, gdzie brał udział w kursach szczególnie z dykcji, deklamacji i emisji głosu.

W 1966 roku dołączył do nowej grupy o nazwie „Les Tigres Sauvages” [Dzikie Tygrysy] i zdobył nagrodę „Microsillon d'Argent” [Srebrna Mikrorowka] na festiwalu w Châtelet w Belgii – nagrodą było nagranie singla. Pod pseudonimem François Bara nagrał dwa utwory: „Petite fille” [Mała dziewczynka] oraz „Ne pleure pas” [Nie płacz]. Jego ojciec wykupił 500 tłoczonych płyt i zdołał je sprzedać do automatów muzycznych. Zwycięzca otrzymał również możliwość wystąpienia jako support przed trzema uznanymi artystami: Johnnym Hallydayem, Pascalem Danelem oraz Michelem Polnareffem, który był jego idolem.

W 1969 roku spotkanie z belgijskim producentem Constantem Defournym zaowocowało jego pierwszym kontraktem z wytwórnią płytową: Barclay-Belgique. W lipcu 1969 roku nagrał utwór „Sylvie”, a swój pierwszy singiel wydał pod imieniem i nazwiskiem Frédéric François, w hołdzie dla kompozytora Chopina, którego prawdziwe imiona brzmiały Fryderyk Franciszek. Pierwsze występy jako solista dał w lokalach w regionie Liège podczas trasy orkiestry The Best Group: zaprezentował pięć własnych kompozycji, w tym oczywiście „Sylvie”. Wydał nowy singiel „Les Orgues de Saint Michel” [Organy św. Michała], który nie odniósł sukcesu, a następnie kolejny, „Marian”, z drugim utworem „Comme tous les amoureux” [Jak wszyscy zakochani], napisanym specjalnie z myślą o reprezentowaniu Belgii w konkursie Eurowizji w 1970 roku, jednak nie został on wybrany. ...

Źródło: Artykuł „Frédéric François” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.