(Edrian Pangilinan)

Edrian Pangilinan to filipińsko-amerykański filmowiec i artysta tańca działający w San Diego i Los Angeles, pochodzący z miasta Mandaluyong na Filipinach. Wraz z Marissą Roxas i Trixi Agiao jest współzałożycielem The FilAm Film Collective, którego celem jest wzmacnianie głosów osób filipińsko-amerykańskich oraz społeczności AAPI w dzisiejszych mediach. Jego twórczość jest głęboko zakorzeniona w dążeniu do reprezentacji osób kolorowych, filipińskich i queerowych w świecie sztuki. Jest wdzięczny, że może realizować swoje marzenia o zostaniu filmowcem, który stawia w centrum tematykę LGBTQIA+, rzucającą wyzwanie status quo i inicjującą dialogi niezbędne do wprowadzenia zmian.

Jego osobisty film krótkometrażowy „Ang Huling Sayaw” (The Late Checkout), który miał premierę w październiku 2023 roku, zgłębia temat tęsknoty i samotności w czasie pandemii – doświadczenie to spotkało się z dużym uznaniem widzów i krytyków. Film zdobył nagrodę Publiczności na San Diego Filipino Film Festival 2023 oraz nagrodę dla Najlepszego Reżysera na Dreamanila International Film Festival 2024. W 2024 roku zrealizował swój pierwszy projekt komercyjny jako reżyser dla Disco Riot – „Move American”, społeczno-polityczny spot PSA w formie filmu tanecznego, stworzony z okazji wyborów prezydenckich. Pełnił również rolę scenografa w teledysku ZOS!MO do utworu „Nagbabadyang Liwanag”, stworzonym na konkurs Tiny Desk Contest 2025 organizowany przez NPR.

Ostatnio Edrian skupił się na reżyserii teledysków, współpracując z wschodzącymi artystami przy tworzeniu barwnych światów wizualnych. Właśnie zakończył również zdjęcia do swojego nadchodzącego queerowego filmu krótkometrażowego „Colorette”, w którym występują Kyle Blaine Tiglao i Elmor C. Garlitos, co stanowi powrót Edriana do aktorstwa po pięcioletniej przerwie.

W jego dorobku znajdują się współprace z takimi podmiotami jak ABS-CBN/TFC, GMA PinoyTV, Goldilocks, San Diego Filipino Cinema, Vogue Italia oraz Sundance.

Patrząc w przyszłość, Edrian postrzega swoją drogę nie tylko jako filmowca, ale także jako medium dla społeczności, uzdrowienia i przedefiniowania tego, jak może wyglądać reprezentacja. Dla niego każdy projekt – niezależnie od tego, czy jest to film taneczny, teledysk czy fabularna krótka forma – jest szansą na oddanie hołdu historiom, które go ukształtowały, oraz na tworzenie dzieł, które afirmują, inspirują i wywołują dyskusję. Kieruje się przekonaniem, że opowiadanie historii jest aktem przetrwania, oporu i radości, a za pomocą filmu może pomóc przyszłym pokoleniom odważnie i bezkompromisowo zaznaczyć swoją obecność w przestrzeni publicznej.