(Mélanie Leray)

(Mélanie Leray) - znana z pracy przy takich projektach: «To Mathieu» (2001), «Selon Matthieu» (2001),

Mélanie Leray jest francuską aktorką i reżyserką teatralną. Po szkole Narodowego Teatru Bretanii, gdzie w latach 1991–1994 uczyła się u B. Bayen i H. P. Cloos, Mélanie Leray dołączyła do Théâtre des Lucioles, gdzie występowała jako aktorka do 1997 roku, współpracując z reżyserami takimi jak Christophe Lemaître, Jean Deloche, Gilles Dao i François Rancillac. W tym samym roku rozpoczęła również karierę filmową pod patronatem Western Manoela Poiriera, filmu nagrodzonego Nagrodą Jury na Festiwalu w Cannes. Jej dorobek charakteryzuje się wysokimi standardami, czego dowodem jest współpraca z niektórymi z najbardziej utalentowanych reżyserów współczesnego kina francuskiego: Xavier Beauvois (Selon Matthieu, Le Petit Lieutenant), Marion Vernoux (Reines d'un jour) i Benoît Jacquot (No Scandal). Na początku lat 2000. zaczęła rozwijać się jako reżyserka teatralna, kontynuując pracę z ośrodkiem penitencjarnym w Rennes, którą rozpoczęła będąc członkinią Théâtre des Lucioles (Byłam w domu i czekałam, aż zacznie padać, 2001). Po punkowej operetce (Erma et moi) i adaptacjach tekstów Larsa Noréna (La Veillée) wróciła w 2009 roku do Théâtre National de Bretagne ze sztuką Lucy Caldwell "Leaves" (Liście).

W 2012 roku założyła własną kompanię, La Compagnie 2052. Rozpoczęła pracę reżyserską w Ośrodku Penitencjarnym dla Kobiet w Rennes w 2000 roku. Wspólnie z Pierre Maillet wyreżyserowała dwie sztuki Larsa Noréna: "Jesień i Zima", a następnie "La Veillée" w Theater de la Bastille. W jej dorobku znajdują się prace z dwoma młodymi francuskimi autorami: "Erma et moi" Mario Batisty na Festiwalu Corps de Texte w Rouen, a następnie "La Chaise" muzyka Floriana Parry w Théâtre du Rond-Point. We współpracy z TNB stworzyła trzy brytyjskie teksty: "Leaves" Lucy Caldwell w 2009 roku, "Contractions" Mike'a Bartletta w latach 2012-2013 (Théâtre de la Ville i Théâtre National de Bretagne) oraz "Poskromienie złośnicy" Williama Shakespeare'a, a następnie "Tribus" Niny Raine w 2017 roku. Reżyseruje 9. promocję szkoły Narodowego Teatru Bretanii, opierając się na adaptacji "Nieznośnej lekkości bytu" Kundery. W 2019 roku "Girls and Boys" Dennisa Kelly'ego w Théâtre du Petit St Martin zdobyło nagrodę Molière dla najlepszego występu solowego, nagrodę Laurenta Terzieffa od Syndykatu Krytyków oraz nagrodę J-C Brialy'ego na festiwalu w Anjou. W 2020 roku stworzyła "Viviane", teatralną i filmową adaptację powieści Julii Deck. Spektakl był wznowiony w Monfort Théâtre. W 2022 roku stworzyła w Comédie de Caen "Le Mérite", sztukę, którą napisała we współpracy z Maëlle Puéchoultres. Mélanie jest tam artystką współpracującą od 2021 roku. W styczniu 2024 roku Mélanie Leray wyreżyseruje "Together" Denisa Kelly'ego w Théâtre de l'Atelier.

Najważniejsze dzieła (Mélanie Leray)

Cała filmografia (Mélanie Leray)