Gabriella Licudi (Gabriella Licudi)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Gabriella Licudi (14 września 1941 – 18 września 2022) była brytyjską aktorką pochodzenia marokańskiego.

Urodzona w Casablance, gdy jej ojciec, grecki inżynier marynarki, był tam stacjonowany, Gabriella Licudi kształciła się w Anglii, Francji i Hiszpanii, zanim na stałe osiedliła się w Anglii w wieku piętnastu lat. Początkowo planowała uczyć dykcji, studiowała w Central School of Speech and Drama, gdzie w 1961 roku została zauważona przez agenta podczas występu w przedstawieniu studenckim. Jej pierwszą ważną rolą na scenie była rola w sztuce Johna Mortimera „Dwie gwiazdy dla pocieszenia” z udziałem Trevora Howarda, która była grana przez dziewięć miesięcy w londyńskim West Endzie. Producent filmowy Samuel Bronston obejrzał przedstawienie i zaoferował jej niewielką rolę w filmie „Upadek Cesarstwa Rzymskiego” (1964).

Wśród innych ról znalazła się rola wdowy, ekspatriantki u boku Patricka McGoohana w odcinku „English Lady Takes Lodgers” serialu „Niebezpieczny człowiek” z 1965 roku. Licudi wystąpiła również w parodii Jamesa Bonda „Casino Royale” (1967) u boku Deborah Kerr, filmie Henry'ego Hathawaya „Ostatnie safari” (1967) oraz w roli głównej w eksperymentalnym filmie Dona Levy’ego „Herostratus” (1967).

Gabriella Licudi po raz ostatni pojawiła się na ekranie na początku lat 70. XX wieku. Razem z mężem z RPA prowadziła przez kilka lat safari lodge, zanim wróciła do Londynu, aby prowadzić własną firmę produkcyjną.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Gabriella Licudi na Wikipedii, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów znajduje się na Wikipedii.