(Bill Robinson)

(Bill Robinson) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Stormy Weather» (1943), «Stormy Weather» (1943),

Według jednego ze źródeł dotyczących tańca jazzowego, Bill "Bojangles" Robinson był głównym inicjatorem przejścia w tańcu "tap" na palce. Wczesne formy tańca "tap", w tym znane "buck and wing", charakteryzowały się stylem z płaską stopą, podczas gdy Robinson wykonywał taniec na palcach, z wykorzystaniem techniki "shuffle-tap", która pozwalała mu na większą improwizację. Oczywiście zwróciło to na niego uwagę i z pewnością uczyniło go legendą.

Urodził się jako Luther Robinson w Richmond w Wirginii 25 maja 1878 roku, osierocony w niemowlęctwie i wychowywany przez babkę. Przyjął imię swojego brata Billa, gdy został profesjonalistą. Jego brat z kolei przyjął imię Percy i później stał się znanym perkusistą. Bojangles zaczynał "hoofing" w piwiarniach w wieku 6 lat, a w okresie dojrzewania dołączył do wędrownych trup teatralnych i wędrownych rewii, powoli budując sobie udaną reputację w nocnych klubach i musicalach. Występował u boku Caba Calloway'ego wiele razy w słynnym Cotton Club w Harlemie. Unikalne brzmienie Bojanglesa pochodziło od używania drewnianych podstawek do butów, a jego sława wiązała się przede wszystkim z stworzeniem jego słynnego "tańca na schodach", który polegał na stukanie w górę i w dół lotu schodów, zarówno do przodu, jak i do tyłu. Zarówno publiczność czarna, jak i biała była zachwycona jego stylem i finezją, a po upadku rewii, z łatwością przeniósł swoje talenty na Broadway. Lew Leslie, biały producent, stworzył "Blackbirds of 1928", czarną rewii, która miała w centrum Billa i inne czarne talenty muzyczne.

Potem przyszły filmy dla już starszego artysty. W latach 30. różne studia wykorzystywały jego opatentowany talent w swoich staromodnych musicalach z czasów Wielkiego Kryzysu. W tamtych czasach był zazwyczaj obsadzany w rolach lokaja lub służącego. Mimo to cieszył się ogromną popularnością, zwłaszcza w parze z Shirley Temple, najpopularniejszą młodą gwiazdą kinową. Bojangles wystąpił w czterech sentymentalnych filmach Shirley: "Mały Pułkownik" (1935) (w którym odtworzył swój "taniec na schodach" z nią), "Najmniejszy Rebeliant" (1935), "Tuż za Rogiem" (1938) i "Rebecca z Sunnybrook Farm" (1938). Ponadto pomagał w choreografii do jednego z jej innych filmów, "Dziurki" (1936). Zazwyczaj Bill był artystą specjalnym, ale od czasu do czasu brał udział w ważniejszych rolach, na przykład jako obiekt uczuć Leny Horne w filmie "Jeden Mil od Nieba" (1937). Nadal stukał sercem jako 60-latek, wracając na scenę w "The Hot Mikado", nowatorskiej jazzowej przeróbce klasycznej operetki Gilberta i Sullivana. Cierpiąc na przewlekłą chorobę serca, zwolnił w połowie lat 40. i zmarł w Nowym Jorku w 1949 roku na chorobę serca.

Najważniejsze dzieła (Bill Robinson)

Cała filmografia (Bill Robinson)