(Roger Leenhardt)

(Roger Leenhardt) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Married Woman» (1964), «Kobieta zamężna» (1964),

Roger Leenhardt (23 lipca 1903 – 4 grudnia 1985) był francuskim pisarzem i filmowcem.

Urodzony w zamożnej rodzinie protestanckiej, ten błyskotliwy student filozofii bardzo szybko zainteresował się kinem. Dzięki kuzynowi rozpoczął pracę w programie informacyjnym Éclair Journal, a w 1934 roku założył własną wytwórnię filmową z René Zuberem, „Les Films du Compas”, później znaną jako „Roger Leenhardt Films”.

Jako krytyk w czasopiśmie Esprit był uważany za jednego z najbardziej spostrzegawczych obserwatorów przedwojennej Francji i wywarł silny wpływ na André Bazina oraz całą „Nową Falę”.

Dzięki serii artykułów znanych jako „La petite école du spectateur”, kino zaczęło być postrzegane jako sztuka i język sam w sobie. Leenhardt współpracował również z innymi czasopismami, takimi jak Fontaine, Les Lettres Françaises i l'Ecran français, w którym w 1948 roku wypowiedział swój słynny okrzyk: „Precz z Fordem! Niech żyje Wyler!”.

W 1949 roku przyczynił się do powstania klubu filmowego Objectif 49, któremu współprezesował z Robertem Bressonem i Jeanem Cocteau. Klub, którego celem była promocja nowego kina autorskiego, doprowadził do powstania w Biarritz Festiwalu Filmów Przeklętych [Festival des Films Maudits]. Od lat 50. XX wieku przewodniczył Francuskiemu Stowarzyszeniu na rzecz Promocji Kina [Association française pour la diffusion du cinéma], które organizowało objazdowy festiwal, Dni Kina [Les Journées du cinéma] (1953–1960). Wreszcie, w 1955 roku Leenhardt uczestniczył w powstaniu w Tours Międzynarodowych Dni Filmu [Journées internationales du film], które przekształciły się w Festiwal w Tours. Festiwal specjalizujący się w filmach krótkometrażowych zgromadził czołowych filmowców, w tym François Truffauta, Chrisa Markera, Agnès Vardy, Jacques’a Demy’ego, Romana Polańskiego, Roberta Enrico i innych.

Jego dorobek dokumentalny jest liczny i obejmuje stworzenie ponad 60 filmów krótkometrażowych oraz produkcję podobnej liczby. Wyróżnia się dwie główne kategorie jego twórczości: portrety wielkich pisarzy (np. François Mauriac, Paul Valéry, Victor Hugo itp.) oraz portrety znanych malarzy (np. Monet, Pissarro, Bazile itp.). Zrealizował również film o początkach fotografii (Daguerre ou la Naissance de la photographie, 1964) oraz kolejny o wynalezieniu kina (Naissance du cinéma, 1946), arcydzieło pedagogiczne i intelektualne. Stawiając na pierwszym miejscu swoją wizję artystyczną, Leenhardt zrealizował tylko trzy pełnometrażowe filmy fabularne: Les Dernières Vacances [fr] (1948), Le Rendez-vous de minuit [fr] (1961) oraz, dla telewizji, Une fille dans la montagne (1964).

Ponadto Roger Leenhardt wystąpił w trzech filmach jako aktor. W Les Dernières vacances gra rolę nauczyciela. Jean-Luc Godard wybrał go na postać „Inteligencji” w Une femme mariée (1964), a François Truffaut obsadził go jako wydawcę w L'Homme qui aimait les femmes (1977).

Najważniejsze dzieła (Roger Leenhardt)

Cała filmografia (Roger Leenhardt)