(Jessie Matthews) - znana z pracy przy takich projektach: «Head Over Heels» (1937), «Head Over Heels» (1937),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jessie Matthews, OBE (11 marca 1907 – 19 sierpnia 1981) była angielską aktorką, tancerką i piosenkarką lat 20. i 30. XX wieku, której kariera trwała również w okresie powojennym.
Po serii hitowych musicali scenicznych i filmów w połowie lat 30. Matthews zdobyła popularność w USA, gdzie określano ją mianem „Boskiej Tancerki”. Jej brytyjskie studio nie chciało jednak zrezygnować z największej gwiazdy, co skutkowało wielokrotnym odrzucaniem ofert pracy w Hollywood.
Pierwszą główną rolą filmową Matthews była rola w produkcji Out of the Blue (1931). Wystąpiła w dwóch filmach w reżyserii Alberta de Courville'a: The Midshipmaid (1932) oraz There Goes the Bride (1932).
Matthews odniosła wielki sukces w filmie The Good Companions (1933) w reżyserii Victora Saville'a, choć była to raczej produkcja zespołowa, a także w The Man from Toronto (1933). Waltzes from Vienna (1933) była operetką w reżyserii Alfreda Hitchcocka, po której nastąpił film Friday the Thirteenth (1933).
Wystąpiła w filmowej wersji Evergreen (1934), w której pojawiła się nowo skomponowana piosenka Over My Shoulder. Utwór ten stał się osobistym motywem muzycznym Matthews, dając później tytuł jej autobiografii oraz wystawionemu w XXI wieku musicalowi o jej życiu.
W filmie First a Girl (1935) wystąpiła w roli osoby trawestującej, a następnie w It's Love Again (1936), gdzie partnerowała jej amerykańska gwiazda, Robert Young. W głosowaniu przeprowadzonym wśród dystrybutorów filmowych została uznana za szóstą największą gwiazdę w kraju w tamtym roku.
Matthews zaczęła pojawiać się w filmach reżyserowanych przez męża, Sonniego Hale'a: Gangway (1937), Head over Heels (1937) oraz Sailing Along (1938). Zagrała w filmie Climbing High (1938) w reżyserii Carola Reeda. W 1938 roku była czwartą największą brytyjską gwiazdą.
Jej śpiewny głos i okrągłe policzki sprawiły, że na początku II wojny światowej była postacią dobrze znaną i bardzo lubianą przez brytyjską publiczność teatralną i filmową. Była jedną z wielu gwiazd w filmie Forever and a Day (1943). Jej popularność zaczęła spadać w latach 40., po kilkuletniej nieobecności na ekranie i nieudanym thrillerze Candles at Nine (1944).
Powojenna publiczność kojarzyła ją ze światem hucznych przedwojennych luksusów, które w brytyjskiej erze wyrzeczeń uznawano już za przeżytek. Pod koniec lat 40. prowadziła amatorską grupę teatralną w Theatre Royal w Aldershot.
Po kilku nieudanych próbach powrotu jako aktorka dramatyczna, zagrała matkę Kciuka w dziecięcym filmie z 1958 roku, a w latach 60. odzyskała sławę, przejmując główną rolę Mary Dale w długo emitowanej przez BBC codziennej radiowej operze mydlanej The Dales (wcześniej Mrs Dale's Diary).
Teatr na żywo i występy w rewii pozostały filarem działalności Matthews w latach 50. i 60. Udane tournée po Australii i RPA przeplatały się z mniej prestiżową, lecz mile widzianą pracą w brytyjskich teatrach prowincjonalnych i pantomimach.