Lucien Bodard (Lucien Bodard) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Name of the Rose» (1986), «Imię róży» (1986), «J'ai tout donné» (1972), «J'ai tout donné» (1972), «J'ai tout donné» (1972),
Lucien Bodard (9 stycznia 1914 – 2 marca 1998) był francuskim reporterem i pisarzem zajmującym się wydarzeniami w Azji.
Bodard urodził się 9 stycznia 1914 roku w Chongqing (środkowe Chiny). Jego ojcem był Albert Bodard, konsul Francji, który przez kilka lat stacjonował w Chinach, m.in. w Chongqing, Chengdu, Kunming i Szanghaju. Lucien dorastał w otoczeniu języka chińskiego i już jako dziecko biegle mówił w mandaryńsku. Później, wraz z przeniesieniami ojca, przeprowadził się do Kunming i Szanghaju. Przed osiągnięciem wieku nastoletniego matka zdecydowała o odesłaniu go z powrotem do Francji, aby mógł uczyć się w „przyzwoitej szkole”.
Doświadczenie i znajomość kultur azjatyckich, głównie chińskiej i wietnamskiej, dały mu unikalną perspektywę na wydarzenia, które wstrząsały światem azjatyckim w pierwszej połowie XX wieku. W 1944 roku rozpoczął karierę dziennikarską i został wysłany do Dalekiego Wschodu, aby relacjonować różne tematy, takie jak wojna w Azji Południowo-Wschodniej, powstanie komunistycznych Chin oraz I wojna indochińska. Dzięki swojej pracy podczas pierwszej francuskiej wojny w Indochinach, a następnie u progu amerykańskiej wojny w Wietnamie, stopniowo stał się jednym z najsłynniejszych francuskich korespondentów wojennych; o konfliktach tych opisał później w kilku książkach.
Z wiekiem, w latach 70., zaczął pisać powieści opierające się przede wszystkim na jego wiedzy o Azji, zaczynając od wspomnień z dzieciństwa spędzonego w Chinach. Jego bogaty, barokowy, szczegółowy, a niekiedy humorystyczny styl spotkał się z szerokim uznaniem i przyniósł mu kilka francuskich nagród literackich, w tym Prix Interallié za książkę „Monsieur le consul”, poświęconą ojcu w czasie jego pełnienia funkcji konsula Francji w Chengdu, oraz Prix Goncourt za „Anne Marie”, książkę o życiu i osobowości jego matki. Jego ostatnia publikacja, „Le chien de Mao” („Pies Mao”), dotycząca Jiang Qing, trzeciej żony Mao Zedonga, ukazała się w 1998 roku, w roku jego śmierci.
Często porównywano go do dwóch innych słynnych francuskich dziennikarzy i powieściopisarzy XX wieku: Alberta Londresa i Josepha Kessela.