(Claudie Haigneré)

Claudie (André-Deshays) Haigneré (ur. 13 maja 1957) jest francuską lekarką, politykiem i byłą astronautką pracującą dla Centre National d'Études Spatiales (1985–1999) oraz Europejskiej Agencji Kosmicznej (1999–2002).

Urodzona w Le Creusot, Claudie Haigneré studiowała medycynę na Faculté de Médecine (Paris-Cochin) oraz Faculté des Sciences (Paris-VII). Następnie uzyskała certyfikaty z biologii i medycyny sportowej (1981), medycyny lotniczej i kosmicznej (1982) oraz reumatologii (1984). W 1986 roku otrzymała dyplom z biomechaniki i fizjologii ruchu, a stopnie doktorskie uzyskała z reumatologii (1984) oraz neuronauki (1992).

Z 10 000 kandydatów francuskie centrum kosmiczne wybrało tylko sześciu mężczyzn i jedną kobietę: Claudie Haigneré. W pierwszej kolejności zakwalifikowała się jako inżynier i pilot ratunkowy promu kosmicznego Space Shuttle. Najpierw służyła jako rezerwowy członek załogi misji Mir Altaïr w 1993 roku, w której uczestniczył jej przyszły mąż, Jean-Pierre Haigneré. Asteroida 135268 Haigneré została nazwana na ich cześć. W 1994 roku Claudie Haigneré rozpoczęła szkolenie w Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Jurija Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku w Rosji w ramach francusko-rosyjskiej misji Cassiopée, podczas którego nauczyła się języka rosyjskiego. 17 sierpnia 1996 roku stała się pierwszą Francuzką w kosmosie, startując na pokładzie Sojuza TM-24 w ramach rosyjsko-francuskiej misji Cassiopée wraz z dwoma rosyjskimi kosmonautami: dowódcą Walerijem Korzunem i inżynierem pokładowym Aleksandrem Kalerim. Podczas misji Haigneré spędziła 16 dni na stacji kosmicznej Mir, gdzie przeprowadziła kompleksowe eksperymenty z zakresu fizjologii, biologii rozwoju, fizyki płynów i technologii. W 1999 roku Haigneré dowodziła kapsułą Sojuz podczas powrotu na Ziemię, stając się pierwszą kobietą uprawnioną do pełnienia tej funkcji. Jako inżynier pokładowy misji Sojuz TM-33 w 2001 roku została pierwszą Europejką, która odwiedziła Międzynarodową Stację Kosmiczną. Po zakończeniu misji Claudie Haigneré kontynuowała swoją działalność w dziedzinie nauki kosmicznej, uczestnicząc w warsztatach i konferencjach naukowych. Przyczyniła się również do analizy danych i opracowywania konstrukcji dla programów naukowych przyszłych projektów. Ostatecznie przeszła na emeryturę z ESA 18 czerwca 2002 roku.

Po zakończeniu kariery astronautki Claudie Haigneré weszła do francuskiej polityki w rządzie Jean-Pierre'a Raffarina. W latach 2002–2004 była minister delegowaną ds. Badań i Nowych Technologii, a w latach 2004–2005 zastąpiła Noëlle Lenoir jako minister delegowana ds. Spraw Europejskich.

W 2009 roku Haigneré została mianowana dyrektorką założycielką Universcience. W tym czasie była doradczynią Dyrektora Generalnego ESA. W 2015 roku Haigneré ponownie objęła funkcję specjalnej doradczyni Dyrektora Generalnego ESA. ...