Jake Eberts (Jake Eberts) - Producent wykonawczy, Pamięci, Koproducent wykonawczy, Producent, Producent stowarzyszony znany z pracy przy tego typu projektach: «The Name of the Rose» (1986), «Imię róży» (1986), «A River Runs Through It» (1992), «Rzeka życia» (1992), «Driving Miss Daisy» (1989),
Jake Eberts (10 lipca 1941 – 6 września 2012) był kanadyjskim producentem filmowym, dyrektorem i finansistą. Zasłynął z podejmowania ryzyka i produkcji filmów o konsekwentnie wysokim poziomie, w tym takich nagrodzonych Oscarami tytułów jak „Rydwany ognia” (1981, bez wpisu w napisach), „Gandhi” (1982), „Tańce z wilkami” (1990), a także wydanego bezpośrednio na wideo „Bohatera szyn” (1996) oraz sukcesu pełnometrażowej animacji „Uciekające kury” (2000).
Eberts urodził się jako John David Eberts w Montrealu w prowincji Quebec w Kanadzie; był synem Elizabeth (z domu MacDougall), dekoratorki wnętrz, i Edmonda Ebertsa, który pracował dla producenta aluminium. Eberts dorastał w Montrealu i Arvidzie. Uczęszczał do Bishop's College School w Lennoxville w Quebecu, a następnie ukończył Uniwersytet McGill (dyplom inżyniera chemika w 1962 r.) oraz Harvard Business School (MBA w 1966 r.). Karierę zawodową Eberts rozpoczął jako inżynier ds. uruchomień w firmie L'Air Liquide w Hiszpanii, Włoszech, Niemczech i Francji. Następnie przez trzy lata pracował jako inwestor na Wall Street. W 1971 roku przeniósł się do Londynu w Anglii, gdzie dołączył do firmy Oppenheimer & Co., awansując w 1976 roku na stanowisko dyrektora zarządzającego brytyjskiej firmy maklerskiej i inwestycyjnej.
Nie wykazując wcześniej wyraźnego zainteresowania kinem, około 1977 roku zajął się finansowaniem filmów i wraz z Davidem Puttnamem założył Goldcrest Films – niezależną firmę produkcyjną, w której pełnił funkcję prezesa i dyrektora generalnego. Jego pierwszym przedsięwzięciem był film animowany „Wzgórze królików”.
W 1979 roku, będąc wciąż w firmie, dokonał fatalnej osobistej inwestycji w wysokości 750 000 dolarów w film „Świt Zulusów”, po której stracie dojście do równowagi zajęło mu niemal dekadę. Wyciągnął z tego niepowodzenia cenną lekcję, gdyż produkcje firmy były w większości wyjątkowe i rentowne; w dorobku studia znalazły się takie filmy jak „Wyją” (The Howling), „Rydwany ognia”, „Lokalny bohater”, „Gandhi”, „Pola śmierci” i „Garderobiany”. „Rydwany ognia” i „Gandhi” zdobyli Oscary w latach 1981 i 1982 odpowiednio, a w okresie od 1977 do 1983 roku filmy firmy otrzymały 30 nominacji do Oscara, z czego 15 zostały nagrodzone. Eberts zyskał opinię bystrego i przebiegłego finansisty. Zamiast szukać nowych talentów, wolał wspierać uznanych reżyserów, takich jak sir Richard Attenborough, Roland Joffé, Jean-Jacques Annaud czy John Boorman, z których wielu współpracowało z nim przy kilku obrazach.
W 1984 roku ustąpił z firmy, ale wrócił rok później, aby spróbować uratować ją finansowo. Firma, która zaledwie kilka lat wcześniej była postrzegana jako potencjalny zbawca brytyjskiego przemysłu filmowego, znalazła się na skraju bankructwa z powodu klęski trzech wysokobudżetowych produkcji – „Rewolucji”, „Misji” i „Absolutnych początkujących”, wszystkie z lat 1985–1986.
Eberts kontynuował pracę do 1987 roku, kiedy to ustąpił z funkcji po raz ostatni. Firma przetrwała pod nowym kierownictwem. Eberts szczegółowo opisał tę katastrofę w swoich wspomnieniach z 1990 roku pt. „My Indecision Is Final: The Spectacular Rise and Fall of Goldcrest Films” (napisanych wspólnie z Terrym Ilottem). ...
Źródło: Artykuł „Jake Eberts” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.