(Jean Sibelius)

(Jean Sibelius) - Music znany z pracy przy tego typu projektach: «Allegro non troppo» (1976), «Allegro non troppo» (1976),

Jean Sibelius był fińskim kompozytorem i skrzypkiem okresu późnego romantyzmu oraz wczesnego modernizmu. Jest powszechnie uznawany za najwybitniejszego kompozytora swojego kraju, a dzięki swojej muzyce często przypisuje mu się pomoc w kształtowaniu tożsamości narodowej Finlandii w czasie walki o niepodległość spod panowania Rosji.

Rdzeniem jego twórczości jest cykl siedmiu symfonii, które, podobnie jak jego inne główne dzieła, są regularnie wykonywane i nagrywane zarówno w jego ojczyźnie, jak i na świecie. Do jego innych najbardziej znanych kompozycji należą: Finlandia, Suita karelska, Valse triste, Koncert skrzypcowy, symfonia chóralna Kullervo oraz Łabędź z Tuoneli (z Suity Lemminkäina). Pozostałe utwory obejmują dzieła inspirowane naturą, mitologią nordycką i fińskim eposem narodowym, Kalevalą, ponad sto pieśni na głos i fortepian, muzykę incidentalną do licznych sztuk teatralnych, operę Jungfrun i tornet (Panna w wieży), muzykę kameralną, fortepianową, muzykę do rytuałów masońskich oraz 21 publikacji muzyki chóralnej.

Sibelius tworzył bardzo płodnie do połowy lat 20. XX wieku, lecz po ukończeniu Siedmej Symfonii (1924), muzyki do sztuki Burza (1926) oraz poematu symfonicznego Tapiola (1926), w ciągu ostatnich trzydziestu lat życia przestał tworzyć dzieła wielkiej formy. Ten zdumiewający i niezrozumiały regres jest powszechnie określany jako „milczenie Järvenpää”, miejscowości, w której znajdował się jego dom. Choć powszechnie uważa się, że przestał komponować, podejmował on próby dalszego pisania, w tym nieudane wysiłki nad ósmą symfonią. W późniejszym okresie życia pisał muzykę masońską i redagował niektóre z wcześniejszych utworów, zachowując aktywny, choć nie zawsze przychylny, stosunek do nowych kierunków w muzyce.

Najważniejsze dzieła (Jean Sibelius)

Cała filmografia (Jean Sibelius)