(Kwame Nkrumah) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Motherland» (2010), «Motherland» (2010),
Francis Kwame Nkrumah (Nzema: [kʷame nkruma], 21 września 1909 — 27 kwietnia 1972) był ghańskim politykiem, teoretykiem polityki i rewolucjonistą, który sprawował urząd premiera Wybrzeża Złota w latach 1952–1957, kiedy to uzyskało ono niepodległość od Wielkiej Brytanii. Następnie był pierwszym premierem, a później prezydentem Ghany w latach 1957–1966. Wybitny zwolennik panafrykanizmu, Nkrumah był współzałożycielem Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA) i laureatem Międzynarodowej Nagrody Pokojowej im. Lenina przyznawanej przez Związek Radziecki w 1962 roku.
Po dwunastu latach spędzonych za granicą na zdobywaniu wyższego wykształcenia, rozwijaniu swojej filozofii politycznej i działalności z innymi panafrykanistami z diaspory, Nkrumah powrócił na Wybrzeże Złote, aby rozpocząć karierę polityczną jako zwolennik niepodległości narodowej. Założył Konwencjonalną Partię Ludową, która odniosła szybki sukces dzięki bezprecedensowemu oddziaływaniu na zwykłych wyborców. Został premierem w 1952 roku i utrzymał ten urząd, gdy poprowadził Ghanę do niepodległości od Wielkiej Brytanii w 1957 roku, co było pierwszym takim przypadkiem w Afryce Subsaharyjskiej. W 1960 roku Ghańczycy zatwierdzili nową konstytucję i wybrali Nkrumah na prezydenta.
Jego administracja była przede wszystkim socjalistyczna i nacjonalistyczna. Finansowała krajowe projekty przemysłowe i energetyczne, rozwinęła silny krajowy system edukacji i promowała kulturę panafrykanistyczną. Za czasów Nkrumaha Ghana odgrywała wiodącą rolę w stosunkach międzynarodowych w Afryce i w ruchu panafrykanistycznym w okresie dekolonizacji Afryki, wspierając liczne walki o wyzwolenie.
Po wielokrotnych nieudanych próbach zamachu na jego życie, w połączeniu z pogarszającymi się warunkami ekonomicznymi w kraju, rząd Nkrumaha stał się autorytarny w latach 60. XX wieku, represjonując opozycję polityczną i przeprowadzając wybory, które nie były ani wolne, ani uczciwe. W 1964 roku zmiana konstytucji ustanowiła Ghanę jako państwo jednoparturowe, z Nkrumah na prezydenta dożywotniego zarówno kraju, jak i partii. Rozwinął kult osobowości, tworząc instytuty ideologiczne i przyjmując tytuł „Osagyefo Dr.”. Nkrumah został obalony w 1966 roku w wyniku zamachu stanu przeprowadzonego przez Narodową Radę Wyzwolenia. Potwierdzono doniesienia o udziale CIA w jego obaleniu. Nkrumah spędził resztę swojego życia w Gwinei, gdzie został mianowany honorowym współprzewodniczącym. W 1999 roku został uznany przez BBC za Afrykanina milenium.