(Ismail Kadare) - Novel znany z pracy przy tego typu projektach: «Behind the Sun» (2001), «W cieniu słońca» (2001),
Ismail Kadare (pisany również Ismaïl Kadaré po francusku; ur. 28 stycznia 1936) jest albańskim powieściopisarzem, poetą, eseistą, scenarzystą i dramaturgiem. Jest wybitną postacią literacką i intelektualną na arenie międzynarodowej. Do czasu publikacji jego pierwszej powieści, „Generał armii umarłych”, koncentrował się na poezji, która przyniosła mu międzynarodową sławę.
W 1992 roku Kadare otrzymał Prix mondial Cino Del Duca; w 1998 roku Nagrodę Herdera; w 2005 roku inauguracyjną Międzynarodową Nagrodę Bookera; w 2009 roku Nagrodę Księcia Asturii w dziedzinie sztuki; a w 2015 roku Nagrodę Jerozolimy. W 2019 roku otrzymał Nagrodę Park Kyong-ni, a w 2020 roku Międzynarodową Nagrodę Neustadt za literaturę. W 1996 roku Francja mianowała go zagranicznym członkiem Académie des Sciences Morales et Politiques we Francji, a w 2016 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Legii Honorowej. Był nominowany do Literackiej Nagrody Nobla 15 razy. Od lat 90. XX wieku obie główne partie polityczne w Albanii prosiły Kadare o objęcie urzędu prezydenta Albanii, na co jednak się nie zgodził.
Jeden z jurorów nominujących go do Nagrody Neustadt napisał: „Kadare jest spadkobiercą Franza Kafki. Nikt od Kafki nie zagłębił się w piekielny mechanizm totalitarnej władzy i jej wpływ na ludzką duszę z tak hipnotyzującą głębią jak Kadare”. Jego twórczość porównywano również do twórczości Nikołaja Gogola, George’a Orwella, Gabriela Garcíi Márqueza, Milana Kundery i Honoré de Balzaca. Żyjąc w Albanii w czasach surowej cenzury, Kadare opracowywał sprytne strategie, by przechytrzyć komunistycznych cenzorów, którzy zakazali trzech jego książek, posługując się takimi środkami jak parabola, mit, bajka, baśń ludowa, alegoria i legenda, okraszone dwuznacznościami, aluzjami, insynuacjami, satyrą i zakodowanymi wiadomościami. W 1990 roku, aby uciec przed reżimem komunistycznym i jego tajną policją Sigurimi, zdezerterował do Paryża. Jego dzieła zostały przetłumaczone na 45 języków. „New York Times” napisał, że jest postacią narodową w Albanii, porównywalną pod względem popularności być może do Marka Twaina w Stanach Zjednoczonych, i że „niewiele jest albańskich gospodarstw domowych bez książki Kadarego”.
Kadare jest uważany przez niektórych za jednego z najwybitniejszych pisarzy i intelektualistów XX i XXI wieku oraz za uniwersalny głos przeciwko totalitaryzmowi. Jest mężem autorki Heleny Kadare i ojcem ambasador ONZ oraz wiceprezydent Zgromadzenia Ogólnego ONZ, Besiany Kadare.
Ismail Kadare urodził się w Królestwie Albanii za panowania króla Zoga I. Urodził się w Gjirokastrze, historycznym górskim mieście-twierdzy Imperium Osmańskiego, z wysokimi kamiennymi domami w południowej Albanii, kilkanaście mil od granicy z Grecją. Mieszkał tam na krzywej, wąskiej ulicy znanej jako „Ulica Wariatów”.
Jego rodzicami byli Halit Kadare, pracownik poczty, i Hatixhe Dobi, gospodyni domowa, którzy pobrali się w 1933 roku, gdy jego matka miała 17 lat. Po stronie matki jego prababkiem był Bejtexhi zakonu Bektaszy, znany jako Hoxhë Dobi. Chociaż urodził się w rodzinie muzułmańskiej, sam Kadare był ateistą. …