(Alain Duhamel)

(Alain Duhamel) - znany z pracy przy tego typu projektach: «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Alain Maurice Jacques Duhamel (ur. 31 maja 1940) jest wybitnym francuskim dziennikarzem i komentatorem politycznym.

W 1963 roku Duhamel rozpoczął pracę w „Le Monde”. Od 1974 roku prowadził audycje w Europe 1. Publikował także w „Libération” od 1992 roku oraz w „Les Dernières Nouvelles d'Alsace”.

Duhamel prowadził również kilka telewizyjnych programów politycznych: „À armes égales” od 1970 roku, „Cartes sur table” w Antenne 2 od 1978 roku, po którym nastąpił program „L'Heure de vérité”, a następnie „100 minutes pour convaincre” od 2002 roku, a także „Question Ouverte”. Podczas francuskich wyborów prezydenckich w 1995 roku Duhamel, wraz z dziennikarzem Guillaume’em Durandem, poprowadził telewizyjną debatę pomiędzy Jacques’em Chirakiem i Lionellem Jospinem.

Od 1999 roku Duhamel współpracuje również z RTL.

W 2006 roku Duhamel opublikował „Les Prétendants 2007”, wymieniając 20 potencjalnych kandydatów na prezydenta Francji w 2007 roku, a co istotne, pomijając Ségolène Royal. Duhamel konsekwentnie zaprzeczał, że Royal jest prawdopodobnym kandydatem, nawet w miarę wzrostu jej popularności. Ostatecznie dołączono rozdział poświęcony jej osobie w wydaniu kieszonkowym książki.

27 listopada 2006 roku, podczas wykładu w Sciences Po, Duhamel oświadczył, że zamierza głosować na François Bayrou. Nagranie wideo z tego wydarzenia zostało opublikowane na Dailymotion, a Duhamel został zawieszony w swoich obowiązkach w France 2 i RTL do końca kampanii wyborczej.

W 2009 roku Duhamel wydał „La Marche Consultaire”, książkę zawierającą porównania między Nicolasem Sarkozym a Napoleonem.

Źródło: Artykuł „Alain Duhamel” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Alain Duhamel)

Cała filmografia (Alain Duhamel)