Márta Mészáros (Márta Mészáros)

Márta Mészáros (urodzona 19 września 1931 r.) jest węgierską scenarzystką i reżyserką filmową. Córka rzeźbiarza László Mészárosa, Mészáros rozpoczęła swoją karierę od pracy w filmie dokumentalnym, tworząc 25 krótkometrażowych dokumentów w ciągu dziesięciu lat. Jej pełnometrażowy debiut reżyserski, „Dziewczyna” (Eltavozott nap, 1968), był pierwszym węgierskim filmem wyreżyserowanym przez kobietę i zdobył specjalną nagrodę jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Valladolid.

Twórczość Mészáros często łączy szczegóły autobiograficzne z materiałami dokumentalnymi. Dominującymi tematami są zaprzeczanie przez bohaterów swojej przeszłości, konsekwencje nieuczciwości oraz problematyka płci. W jej filmach często pojawiają się bohaterki z rozbitych rodzin, takie jak młode dziewczęta szukające zaginionych rodziców („Dziewczyna”) czy kobiety w średnim wieku pragnące adoptować dzieci („Adopcja”).

Choć Mészáros nakręciła ponad piętnaście pełnometrażowych filmów, prawdopodobnie najbardziej znana jest z „Dziennika dla moich dzieci” (1984), który zdobył Grand Prix na Festiwalu Filmowym w Cannes. Była to pierwsza część trylogii filmów autobiograficznych, w skład której wchodzą również „Dziennik dla moich kochanków” (1987) oraz „Dziennik dla ojca i matki” (1990).

W trakcie swojej kariery Mészáros zdobyła Złotego i Srebrnego Niedźwiedzia na Berlinale, Złoty Medal na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago, Srebrną Muszlę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián oraz nagrodę FIPRESCI na Festiwalu Filmowym w Cannes. W 1991 roku była członkinią jury 17. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Moskwie.