(Emmanuel Petit) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Les Enfoirés 1999 - Dernière édition avant l'an 2000» (1999), «Les Enfoirés 1999 - Dernière édition avant l'an 2000» (1999),
Emmanuel Laurent Petit (ur. 22 września 1970) to były francuski piłkarz, który na poziomie klubowym występował jako pomocnik w barwach Barcelony, Monako, Arsenalu i Chelsea. Reprezentował Francję na poziomie międzynarodowym w dwóch Mistrzostwach Świata FIFA i dwóch Mistrzostwach Europy UEFA; strzelił trzecią bramkę w zwycięstwie Francji 3:0 w finale Mistrzostw Świata 1998, a także był członkiem francuskiej kadry, która zwyciężyła w Mistrzostwach Europy 2000.
Petit urodził się w Dieppe, w departamencie Sekwana Morski.
Petit rozpoczął swoją karierę w skromnym klubie ES Arques-la-Bataille, zanim w wieku 18 lat został zakontraktowany przez prowadzone przez Arsène’a Wegnera Monako. Wkrótce potem zadebiutował i wystąpił w finale Pucharu Francji w 1989 roku. Petit stał się stałym elementem składu Monako, grając jako pomocnik lewy lub środkowy. W 1991 roku zdobył z Monako Puchar Francji, a także wystąpił w finale Pucharu Zdobywców Pucharów w 1992 roku (który Monako przegrało z Werderem Brema). W sezonie 1996–97, swoim ostatnim w Monako, jako kapitan poprowadził zespół do tytułu mistrza Ligue 1.
W czerwcu 1997 roku Petit dołączył do Arsenalu za 2,5 miliona funtów, gdzie ponownie spotkał się ze swoim dawnym trenerem z Monako, Arsène’em Wengerem. Wenger przesunął Petit z pozycji środkowego pomocnika na defensywną, gdzie stworzył duet z innym Francuzem, Patrickiem Vierą. Francuska para sformowała partnerstwo w pomocy, które przyniosło natychmiastowy sukces – Petit zdobył z Arsenalem dublet już w swoim pierwszym sezonie, wygrywając zarówno Premier League, jak i Puchar Anglii. Łącznie w trzech sezonach kariery w Arsenalu Petit wystąpił w 118 meczach i strzelił 11 goli, w tym w sezonie 1997–98 spektakularny strzał z dystansu przeciwko Derby County (który był jednocześnie bramką zwycięstwa).
Latem 2000 roku Petit przeniósł się do Barcelony (razem z kolegą z Arsenalu, Marcem Overmarsem) za 7 milionów funtów (14 milionów euro). W Barcelonie został przesunięty do defensywy i zmagał się z serią drobnych kontuzji. W rezultacie nie zdołał się zaaklimatyzować i nie utrzymał regularnego miejsca w składzie. W swojej biografii opublikowanej w 2008 roku pomocnik poświęcił czas spędzony w Barcelonie osobnemu rozdziałowi, w którym ujawnił, że trener Lorenzo Serra Ferrer nie wiedział nawet, na jakiej pozycji grał, gdy dołączył do drużyny. Jedyną bramkę dla Barcelony zdobył 13 maja 2001 roku w meczu domowym z Rayo Vallecano, wygranym 5:1. ...