(Georges Thill)

Georges Thill (14 grudnia 1897 – 17 października 1984) był francuskim śpiewakiem operowym, często uznawanym za najwybitniejszego tenora liryczno-dramatycznego swojego kraju. Urodził się w Paryżu, a jego kariera trwała od 1924 do 1953 roku, osiągając szczyt w latach 30.

Jako uczeń neapolitańskiego tenora Fernando De Lucii (1860–1925), Thill zadebiutował operowo w Operze Paryskiej w 1924 roku. Przez kilka kolejnych dekad występował tam oraz w Opéra-Comique, realizując niezwykle intensywny harmonogram występów.

Śpiewał również w całej Europie i w Ameryce Południowej, zdobywając uznanie publiczności i krytyków w La Scali w Mediolanie, Operze Rzymskiej, Arenie w Veronie, Operze Państwowej w Wiedniu, Teatro Colón w Buenos Aires oraz w Royal Opera House (Covent Garden) w Londynie. W ciągu dwóch sezonów (1931–1932) wystąpił 14 razy w siedmiu rolach w Metropolitan Opera w Nowym Jorku; jednak z trudnością odnalazł się w nieznanym amerykańskim środowisku kulturowym, co w połączeniu z problemami zdrowotnymi sprawiło, że został gorzej przyjęty przez mecenasów Met.

W latach 40. jego głos zaczął wykazywać oznaki słabnięcia, a w 1953 roku Thill wycofał się ze sceny. Zmarł w 1984 roku w Draguignan.

Chronologicznie repertuar operowy Thilla obejmował dzieła od Glucka po Pucciniego, w tym utwory Gounoda, Masseneta, Berlioza, Meyerbeera, Wagnera, Verdiego i Leoncavalla. Organizował również recitale pieśni i często odwiedzał studia nagraniowe. Nagrał wiele płyt 78 obr./min z francuskimi, włoskimi i niemieckimi ariami oraz duetami operowymi, a także wziął udział w nagraniu pełnego spektaklu „Werthera” Masseneta dla francuskiej wytwórni Columbia Records. Najlepsze z jego płyt 78-tek, datowane na lata 1927–1940, prezentują lśniącą barwę jego głosu w szczytowej formie, a także świadczą o jego nieskazitelnym guście, stylowym frazowaniu i przejrzystej dykcji.

Thill pojawił się również w kilku krótkich filmach oraz pełnometrażowych produkcjach w języku francuskim, w tym w filmie „Louise” (1939), opartym na operze Gustave'a Charpentiera. Obraz ten, wyreżyserowany przez Abela Gance'a, wystąpił w nim u boku Grace Moore. W życiu prywatnym Thill, będąc oddanym muzykiem, prowadził towarzyski tryb życia poza sceną, co później uznał za przyczynę skrócenia okresu swojej wokalnej świetności.

Wiele z płyt 78 obr./min Thilla jest dostępnych na reedycjach CD wydanych przez EMI oraz wytwórnię Preiser. Naxos Records wydało dwupłytowy zestaw zawierający sześć arii Masseneta oraz nagranie pełnej roli tytułowej w „Wertherze” Masseneta z stycznia 1931 roku. W nagraniu tym towarzyszą mu Ninon Vallin i Germaine Féraldy oraz Chór i Orkiestra Opery Paryskiej pod dyrekcją Élie Cohena. (Naxos Historical 8.110061-62.)