(Michel Tournier)

Michel Tournier (19 grudnia 1924 − 18 stycznia 2016) był francuskim pisarzem. Zdobył takie wyróżnienia jak Grand Prix du roman de l'Académie française w 1967 roku za powieść „Piątek, czyli Inna Wyspa” oraz Nagrodę Goncourt w 1970 roku za „Króla Elfów”. Do jego inspiracji należały tradycyjna kultura niemiecka, katolicyzm oraz filozofia Gastona Bachelarda. Mieszkał w Choisel i był członkiem Akademii Goncourt. Jego autobiografia została przetłumaczona i wydana pod tytułem „The Wind Spirit” (Beacon Press, 1988). Okazyjnie był brany pod uwagę jako kandydat do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.

Urodzony we Francji z rodziców, którzy poznali się na Sorbonie podczas studiów germanistycznych, Tournier spędził młodość w Saint-Germain-en-Laye. Języka niemieckiego uczył się od wczesnych lat, spędzając każde lato w Niemczech. Studiował filozofię na Sorbonie oraz na Uniwersytecie w Tübingen, gdzie uczęszczał na kurs Maurice'a de Gandillaca. Pragnął uczyć filozofii w liceum, lecz podobnie jak jego ojciec, nie zdołał uzyskać francuskiego agrégation.

Tournier dołączył do Radio France jako dziennikarz i tłumacz, prowadząc audycję „L'heure de la culture française”. W 1954 roku pracował w dziale reklamy stacji Europe 1. Współpracował również z gazetami „Le Monde” i „Le Figaro”. Od 1958 do 1968 roku Tournier był redaktorem naczelnym wydawnictwa Plon. W 1967 roku opublikował swoją pierwszą książkę, „Vendredi ou les Limbes du Pacifique” – reinterpretację „Robinson Crusoe” Daniela Defoe, za którą otrzymał Grand Prix du roman de l'Académie française.

W 1970 roku, wraz z fotografem z Arles Lucienem Clergue oraz historykiem Jean-Maurice'em Rouquette, współzałożył festiwal Rencontres d'Arles. W tym samym czasie przygotował dla telewizji około pięćdziesięciu odcinków miesięcznego programu „Chambre noire” poświęconego fotografii, w każdym z których przeprowadzał wywiad z innym artystą.

Tournier zmarł 18 stycznia 2016 roku w Choisel we Francji w wieku 91 lat.