(John Miles)

(John Miles) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Pur & Friends: Live auf Schalke 2007» (2007), «Pur & Friends: Live auf Schalke 2007» (2007),

John Miles (urodzony jako John Errington; 23 kwietnia 1949 – 5 grudnia 2021) był angielskim rockowym wokalistą, gitarzystą i keyboardystą, najbardziej znanym z hitu „Music” z 1976 roku, który zajął miejsce w pierwszej trójce brytyjskiej listy przebojów i zdobył nagrodę Ivor Novello, a także z częstych występów podczas Night of the Proms. W 2017 roku otrzymał nagrodę „Outstanding Musical Achievement” na Progressive Music Awards. W latach 1976–1999 wydał 10 albumów, a w 1987 roku był muzykiem koncertującym w składzie Tiny Turner.

Miles urodził się jako John Errington w Jarrow w hrabstwie Durham, w rodzinie Aleca i Doris. Uczęszczał do szkoły St. Peters, a po zdaniu egzaminu „eleven-plus” dostał się do Jarrow Grammar School. Będąc jeszcze uczniem tej szkoły, Miles rozpoczął lekcje gry na gitarze w pobliskim Hebburn, a jego nauczyciel muzyki, Jimmy Joseph, zachęcał go do podjęcia kariery muzycznej; jednak jego pierwszą pracą po opuszczeniu szkoły było wykonywanie tabliczek do toalet. Miles grał w kilku lokalnych zespołach, m.in. The Derringers, The New Atlantians i The Urge, zanim dołączył do The Influence, w składzie którego znajdowali się również Paul Thompson (późniejszy perkusista Roxy Music) oraz Vic Malcolm (późniejszy gitarzysta prowadzący Geordie). Grupa ta wydała singiel „I Want to Live” (Orange Records, 1969). Następnie, wraz z Bobem Marshallem i Davem Symonds, założył The John Miles Set, zanim w 1971 roku rozpoczął solową karierę.

W 1972 roku magazyn Billboard poinformował o nowej umowie dystrybucyjnej pomiędzy Orange Records a większą wytwórnią Pye Records: „Orange, filia studia nagraniowego Orange, wyda utwór Johna Milesa »Come Away MeLinda« [sic] jako swoją pierwszą płytę za pośrednictwem Pye”.

Wśród innych wydawnictw znalazły się utwory napisane przez australijski duet Vanda & Young: „The World Belongs to Yesterday” (1972), „Yesterday Was Just the Beginning of My Life” (1972) oraz „One Minute Every Hour” (1973). To właśnie podczas przerwy w sobotnim występie w klubie Petera Stringfellowa w Leeds zaczął pisać utwór, który stał się przebojem „Music”. W 1972 roku zespół wystąpił w programie telewizyjnym Opportunity Knocks.

W 1975 roku Miles podpisał kontrakt z brytyjską wytwórnią Decca i wydał cztery albumy: Rebel (1976) – 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, Stranger in the City (1977) – 37. miejsce w UK, Zaragon (1978) – 43. miejsce w UK oraz More Miles Per Hour (1979) – 46. miejsce w UK. Największe sukcesy Miles odnosił jednak w przypadku singli, wydając w tym okresie łącznie osiemnaście z nich, z czego cztery trafiły do brytyjskiej czterdziestki. Oprócz „Music”, na listach w UK pojawiły się utwory „Highfly” (1975) – 17. miejsce, „Remember Yesterday” (1976) – 32. miejsce oraz „Slow Down” (1977) – 10. miejsce. W 1975 roku czytelnicy Daily Mirror wybrali Milesa najlepszym nowym artystą. Niedługo po wydaniu „Music” magazyn Melody Maker opisał go jako „najjaśniejszą i najświeższą siłę w brytyjskim rocku”.

Za utwór „Music” Miles otrzymał w 1977 roku nagrodę Ivor Novello w kategorii Najlepsza Piosenka Middle of the Road. Większość jego utworów była współtworzona z basistą z jego grupy wspierającej, Bobem Marshallem. ...

Najważniejsze dzieła (John Miles)

Cała filmografia (John Miles)