(Georges Barboteu)
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1924-04-01
(Georges Barboteu) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Georges Yves Barboteu (1 kwietnia 1924 – 30 września 2006) był francuskim waltornistą i kompozytorem.
Jako syn nauczyciela waltorni w Konserwatorium w Algierze, sam zaczął grać na tym instrumencie w wieku dziewięciu lat, a w wieku jedenastu zdobył pierwszą nagrodę. W wieku czternastu lat dołączył do Symfonicznej Orkiestry Radia Algierskiego, a w 1948 roku do Orchestre national de France. W 1950 roku wstąpił do Konserwatorium Paryskiego, gdzie w tym samym roku otrzymał nagrodę honorową.
W 1951 roku zdobył pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Genewie. Był głównym waltornistą Orchestre Lamoureux, a od 1969 roku Orchestre de Paris. W latach 1969–1989 wykładał grę na swoim instrumencie w Konserwatorium.
Pozostawił po sobie obszerną dyskografię, nagrywając wiele utworów z zakresu muzyki kameralnej i koncertującej, od XVII wieku po epokę współczesną.
Do jego najważniejszych nagrań należą koncert na waltornię Michaela Haydna, koncert podwójny na waltornie Josepha Haydna oraz koncert D Telemanna – wszystkie nagrane z orkiestrą kameralną Jean-François Paillarda.
Warto wspomnieć o Concertino na waltornię i orkiestrę Webera, które łączy w sobie wszystkie trudności techniczne gry na waltorni, nagrane z Theodorem Guschlbauerem.
Większość jego nagrań została wydana przez wytwórnię Erato Records.
Barboteu napisał podręczniki ćwiczeń dla waltorni, a także skomponował około czterdziestu utworów na samą waltornię lub z towarzyszeniem innych instrumentów, które często były wykorzystywane na egzaminach konserwatoryjnych.
Źródło: Artykuł „Georges Barboteu” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Jako syn nauczyciela waltorni w Konserwatorium w Algierze, sam zaczął grać na tym instrumencie w wieku dziewięciu lat, a w wieku jedenastu zdobył pierwszą nagrodę. W wieku czternastu lat dołączył do Symfonicznej Orkiestry Radia Algierskiego, a w 1948 roku do Orchestre national de France. W 1950 roku wstąpił do Konserwatorium Paryskiego, gdzie w tym samym roku otrzymał nagrodę honorową.
W 1951 roku zdobył pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Genewie. Był głównym waltornistą Orchestre Lamoureux, a od 1969 roku Orchestre de Paris. W latach 1969–1989 wykładał grę na swoim instrumencie w Konserwatorium.
Pozostawił po sobie obszerną dyskografię, nagrywając wiele utworów z zakresu muzyki kameralnej i koncertującej, od XVII wieku po epokę współczesną.
Do jego najważniejszych nagrań należą koncert na waltornię Michaela Haydna, koncert podwójny na waltornie Josepha Haydna oraz koncert D Telemanna – wszystkie nagrane z orkiestrą kameralną Jean-François Paillarda.
Warto wspomnieć o Concertino na waltornię i orkiestrę Webera, które łączy w sobie wszystkie trudności techniczne gry na waltorni, nagrane z Theodorem Guschlbauerem.
Większość jego nagrań została wydana przez wytwórnię Erato Records.
Barboteu napisał podręczniki ćwiczeń dla waltorni, a także skomponował około czterdziestu utworów na samą waltornię lub z towarzyszeniem innych instrumentów, które często były wykorzystywane na egzaminach konserwatoryjnych.
Źródło: Artykuł „Georges Barboteu” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.
Którą rolę (Georges Barboteu) zapamiętałeś?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
