Valerio Zurlini (Valerio Zurlini)

Valerio Zurlini (19 marca 1926 – 26 października 1982) był włoskim reżyserem teatralnym i filmowym oraz scenarzystą.

Podczas studiów prawniczych w Rzymie rozpoczął pracę w teatrze. W 1943 roku dołączył do włoskiego ruchu oporu. Zurlini został członkiem Włoskiej Partii Komunistycznej. Kręcił krótkie filmy dokumentalne w okresie bezpośrednio powojennym, zanim w 1954 roku wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film, Dziewczęta z San Frediano. W 1958 roku Zurlini zdobył Srebrną Wstęgę wraz z Leonardo Benvenuti, Piero De Bernardi i Alberto Lattuadą za najlepszy scenariusz do filmu Lattuady Guendalina. Zurlini zyskał uznanie jako reżyser dzięki swojemu drugiemu pełnometrażowemu filmowi, Gwałtowne lato (1959), z udziałem Eleonory Rossi Drago i Jeana Louisa Trintignana. W 1961 roku Zurlini nakręcił Dziewczynę z walizką, z udziałem Claudii Cardinale, która stała się gwiazdą włoskiego kina, oraz Jacques’a Perrina, który stał się ulubionym aktorem Zurliniego. Jego film z 1962 roku, Rodzinny dziennik, przyniósł Zurliniemu Złotego Lwa na Festiwalu Filmowym w Wenecji (ex aequo z Dzieciństwem Iwana Tarkowskiego). Zarówno Dziewczęta z San Frediano, jak i Rodzinny dziennik były oparte na dziełach Vasco Pratoliniego.