(Paul Carrack)

Paul Melvyn Carrack (ur. 22 kwietnia 1951 r.) to angielski piosenkarz, muzyk, autor tekstów i kompozytor, który nagrywał zarówno jako artysta solowy, jak i członek kilku popularnych zespołów. BBC określiło Carracka mianem „człowieka ze złotym głosem”, natomiast magazyn Record Collector zauważył: „Gdyby talent wokalny przekładał się na sukces finansowy, Paul Carrack byłby bardziej znany niż takie legendy jak Phil Collins czy Elton John”.

Carrack zdobył popularność w połowie lat 70. jako frontman i główny autor tekstów rockowej grupy Ace, a dalszego uznania dostąpił dzięki swojej solowej twórczości oraz członkostwu w zespole Squeeze oraz w Bleeding Heart Band – grupie towarzyszącej Rogerowi Watersowi. Okresowo śpiewał partie prowadzące w nagraniach Squeeze i Watersa. Od połowy lat 80. do końca lat 90. odnosił znaczne sukcesy jako współwokalista (obok Paula Younga) i autor piosenek dla Mike + The Mechanics; po śmierci Younga w 2000 roku Carrack pełnił funkcję jedynego wokalisty zespołu aż do swojego odejścia w 2004 roku.

Carrack zaśpiewał niektóre z najsłynniejszych hitów zespołów, z którymi współpracował, w tym „How Long” grupy Ace (1975), „Tempted” zespołu Squeeze (1981) oraz „Silent Running (On Dangerous Ground)” (1985), „The Living Years” (1988) i „Over My Shoulder” (1995) grupy Mike + The Mechanics. Śpiewał również partie prowadzące w utworach z albumów Rogera Watersa Radio K.A.O.S. (1987) oraz The Wall – Live in Berlin (1990). Wydał dziewiętnaście solowych albumów, a jego własnym wielkim hitem stał się utwór „Don't Shed a Tear” (1988). Piosenki Carracka nagrywali tacy artyści jak Linda Ronstadt, Eagles, Diana Ross, Tom Jones, Michael McDonald i Jools Holland, a on sam występował jako muzyk sesyjny i koncertowy dla Roxy Music, Eltona Johna, Erica Claptona, Ringo Starra, B.B. Kinga, The Pretenders, The Smiths oraz Madness.