Sinéad O'Connor (Sinéad O'Connor)

Sinéad O'Connor (Sinéad O'Connor) - , Piosenki, Pamięci znana z pracy przy takich projektach: «Wuthering Heights» (1992), «Wichrowe Wzgórza» (1992), «Albert Nobbs» (2011), «Albert Nobbs» (2011), «Nothing Compares» (2022),

Sinéad O'Connor (8 grudnia 1966 – 26 lipca 2023) była irlandzką piosenkarką i muzyczką. Urodziła się 8 grudnia 1966 roku w Dublinie w Irlandii. Po trudnym dzieciństwie (rodzice rozwiedli się wcześnie, a matka często stosowała przemoc), O'Connor trafiła do zakładu poprawczego po tym, jak przyłapano ją na kradzieży sklepowej. Jej kariera muzyczna rozpoczęła się, gdy została „odkryta” przez perkusistę popularnego irlandzkiego zespołu In Tua Nua, z którym współtworzyła hit „Take My Hand”. Przed ukończeniem szkoły O'Connor uciekła do Dublina, gdzie śpiewała i grała na gitarze na ulicach oraz w pubach, a także pracowała w serwisie śpiewanych telegramów. Podczas występów z dublińskim zespołem Ton Ton Macoute, O'Connor przyciągnęła uwagę dwóch właścicieli małej londyńskiej wytwórni płytowej Ensign Records. Pod koniec 1987 roku Ensign wydało jej debiutancki album, „The Lion and the Cobra”. Krytycy chwalili potężny i ekspresyjny głos O'Connor oraz zwracali uwagę na złożoność jej utworów, nawet przyznając, że mają one charakter zdecydowanie niekomercyjny. Choć album nie zawierał wielkich hitów, ostatecznie sprzedał się w ponad 500 000 egzemplarzy i zdobył platynową płytę. Wraz z wydaniem w 1990 roku drugiego albumu O'Connor, „I Do Not Want What I Haven't Got”, łysa singer-songwriterka stała się międzynarodową gwiazdą. Dzięki fenomenalnemu sukcesowi hitu „Nothing Compares 2 U” (niegdyś mało znanej piosenki napisanej przez Prince'a i po raz pierwszy nagranej przez zespół The Family), albumy wspiął się na szczyty list Billboardu, a O'Connor otrzymała cztery nominacje do nagród Grammy, w tym w kategoriach: najlepszy album, najlepsza piosenka, najlepsza wokalistka oraz najlepszy album alternatywny. Teledysk do „Nothing Compares 2 U” zdobył nagrodę MTV dla wideo roku, a w 1991 roku magazyn Rolling Stone ogłosił O'Connor Artystką Roku. Jej dwa kolejne albumy, „Am I Not Your Girl?” (1992) oraz „Universal Mother” (1994), odniosły znacznie mniejszy sukces zarówno krytyczny, jak i komercyjny. Wkrótce jednak O'Connor zasłynęła z kontrowersyjnych publicznych wystąpień, począwszy od 1989 roku, kiedy ogłosiła poparcie dla radykalnej Irlandzkiej Armii Republikańskiej (IRA); rok później wycofała się z tego oświadczenia. Ponownie trafiła na pierwsze strony gazet w 1990 roku, gdy odmówiła wystąpienia na scenie w New Jersey, jeśli przed koncertem miałby zostać odtworzony hymn USA „The Star-Spangled Banner”. W 1991 roku O'Connor zbojkotowała ceremonię wręczenia nagród Grammy i odrzuciła statuetkę za najlepszy album alternatywny, twierdząc, że jej nieobecność jest protestem przeciwko skrajnemu komercjalizmowi tych nagród. Jeszcze większe rozgłos wywołał występ O'Connor w programie „Saturday Night Live” w 1992 roku, podczas którego podrzeć zdjęcie papieża Jana Pawła II, nazywając Kościół katolicki „prawdziwym wrogiem”. Mimo pogardy dla hierarchii kościelnej, O'Connor utrzymywała, że jest katoliczką i osobą głęboko duchową.

Najważniejsze dzieła Sinéad O'Connor (Sinéad O'Connor)

Cała filmografia Sinéad O'Connor (Sinéad O'Connor)