(Lev Kuleshov)

(Lev Kuleshov) - Director, Production Design, Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «The Great Consoler» (1933), «Великий утешитель» (1933), «Луч смерти» (1925), «The Death Ray» (1925),

Lew Władimirowicz Kuleszow był rosyjskim i radzieckim filmowcem oraz teoretykiem filmu, jednym z założycieli pierwszej na świecie szkoły filmowej – Moskiewskiej Szkoły Filmowej. Zasłużony Artysta RFSRR (1969).

Lew Kuleszow urodził się w 1899 roku w rosyjskiej rodzinie intelektualistów. W czasie jego narodzin rodzina zbankrutowała, straciła majątek i przeniosła się do Tambowa, gdzie wiodła skromne życie. W 1911 roku zmarł jego ojciec; trzy lata później Lew wraz z matką przeniósł się do Moskwy, gdzie studiował i pracował jako inżynier jego starszy brat. Lew Kuleszow postanowił pójść w ślady ojca i wstąpił do Moskiewskiej Szkoły Malarstwa, choć nie ukończył nauki.

W 1916 roku ubiegał się o pracę w firmie filmowej Aleksandraż Khanżonkowa. Tworzył scenografię do kilku obrazów, lecz z czasem coraz bardziej interesował się teorią filmu. W 1917 roku współreżyserował swój pierwszy film pt. „Zmierzch”. Jego kolejny film został wydany pod patronatem radzieckim.

W latach 1918–1920 dokumentował wojnę domową w Rosji wraz z ekipą filmową. W 1919 roku stanął na czele pierwszych radzieckich kursów filmowych w Narodowej Szkole Filmowej. Kuleszow może być uznany za pierwszego teoretyka filmu, gdyż był liderem radzieckiej teorii montażu, rozwijając swoje koncepcje edycji przed Siergiejem Eisensteinem (który przez krótki czas był uczniem Kuleszowa). Dla Kuleszowa istotą kina był montaż, czyli zestawienie jednego ujęcia z drugim. Aby zilustrować tę zasadę, stworzył eksperyment znany jako efekt Kuleszowa. W tym słynnym ćwiczeniu montażowym ujęcia twarzy aktora przeplatano z różnymi znaczącymi obrazami (trumną, miską zupy itp.), aby pokazać, jak montaż zmienia interpretację obrazów przez widzów. Oprócz pracy teoretycznej i dydaktycznej, Kuleszow wyreżyserował szereg pełnometrażowych filmów. Do jego najważniejszych dzieł należą: komedia akcji „Niezwykłe przygody pana Westa w kraju bolszewików” (1924), dramat psychologiczny „Zgodnie z prawem” (1926) na podstawie opowiadania Jacka Londona oraz dramat biograficzny „Wielki pocieszyciel” (1933), oparty na życiu i twórczości O. Henry’ego. Po wyreżyserowaniu ostatniego filmu w 1943 roku, Kuleszow pełnił funkcję dyrektora artystycznego i rektora VGIK, gdzie pracował przez kolejne 25 lat.

Lew Kuleszow zmarł w Moskwie w 1970 roku. Został pochowany na Cmentarzu Nowodiewiczym. Pozostawił żonę Aleksandrę Chochłową (1897–1985) – aktorkę, reżyserkę i pedagoginię – oraz jej syna z pierwszego małżeństwa.

Najważniejsze dzieła (Lev Kuleshov)

Cała filmografia (Lev Kuleshov)