(Abraham Foxman) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Israelism» (2023), «Israelism» (2023), «Israelism» (2023),
Abraham Henry Foxman jest amerykańskim prawnikiem i aktywistą. W latach 1987–2015 pełnił funkcję dyrektora krajowego Anti-Defamation League (ADL), a obecnie jest dyrektorem krajowym emeritus tej organizacji. W latach 2016–2021 sprawował funkcję wiceprzewodniczącego rady powierniczej Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego w Nowym Jorku, kierując działaniami instytucji w zakresie walki z antysemityzmem.
Foxman spotkał się z krytyką zarówno w środowiskach żydowskich, jak i nieżydowskich za swój antagonistyczny stosunek do filmu „Pasja Chrystusa” z 2004 roku oraz jego reżysera, Mela Gibsona. We wrześniu 2003 roku, podczas kontrowersji poprzedzających premierę, Foxman nazwał Gibsona „portretem antysemity”. Następnego dnia stwierdził: „Nie jestem gotowy powiedzieć, że jest antysemitą”, ale dodał, że Gibson „wyznaje poglądy, które można opisać jedynie jako antysemickie”. W listopadzie 2003 roku Foxman powiedział o Gibsonie: „Myślę, że jest on zainfekowany, poważnie zainfekowany, bardzo, bardzo poważnymi antysemickimi poglądami”. W liście do „National Review”, opublikowanym w wydaniu z 8 marca 2004 roku, Foxman porównał film do wspieranego przez nazistów spektaklu „Pasja z Oberammergau” z 1934 roku, wyrażając obawę, że „film mógłby legitymizować antysemityzm poprzez swój sposób przedstawienia Żydów”.
W 2015 roku Foxman napisał artykuł dla magazynu „Time”, w którym skrytykował uznanie Palestyny przez Watykan, stwierdzając: „Uznania te nie biorą pod uwagę roli Palestyńczyków w braku osiągnięcia porozumienia z Izraelem. Oczywiście Izrael mierzy się z kwestiami związanymi z demontażem osiedli i znalezieniem rozwiązania dla Jerozolimy, a wszystko to w środowisku regionalnym w czasie, gdy grupy ekstremistycznego islamu zyskują na znaczeniu, a doświadczenia Izraela w wycofywaniu się z terytoriów nie były dobre. Nigdy jednak nie zapomnijmy, że sednem dzisiejszego problemu, podobnie jak przez dziesięciolecia, jest odmowa Palestyńczyków do uznania legitymizacji państwa żydowskiego”.