(Bernardo Guimarães)

Bernardo Joaquim da Silva Guimarães (15 sierpnia 1825 – 10 marca 1884) był brazylijskim poetą i powieściopisarzem. Jest autorem słynnych powieści „A Escrava Isaura” (Niewolnica Isaura) oraz „O Seminarista” (Seminarzysta). Wprowadził on do brazylijskiej poezji tzw. verso bestialógico (w wolnym tłumaczeniu: wiersz groteskowy), określany również jako pantagruélico (w nawiązaniu do postaci Pantagruela z dzieł Rabelais) — są to utwory, których treść jest nonsensowna, mimo zachowania ścisłego metrum. W tym stylu napisał polemiczne wiersze erotyczne, takie jak „O Elixir do Pajé” (Eliksir szamana) i „A Origem do Mênstruo” (Pochodzenie menstruacji). Przykładem nieerotycznego utworu napisanego w formie verso bestialógico jest „Eu Vi dos Polos o Gigante Alado” (Z biegunów ujrzałem skrzydlatego olbrzyma). Jest patronem piątego krzesła w Brazylijskiej Akademii Literatury.