Marilyn McCoo (Marilyn McCoo)

Marilyn McCoo (ur. 30 września 1943) jest amerykańską piosenkarką, aktorką i prezenterką telewizyjną, najbardziej znaną jako wokalistka prowadząca w zespole The 5th Dimension, a także jako prowadząca program muzyczny Solid Gold z lat 80. XX wieku.

Od 1969 roku McCoo jest zamężna z piosenkarzem Billym Davisem Jr., założycielem i członkiem The 5th Dimension. Posiada trzyoktawowy zakres głosu.

Marilyn McCoo urodziła się w Jersey City w stanie New Jersey, w Stanach Zjednoczonych, jako córka Waymona i Mary McCoo, obojga lekarzy. Jej dziadek, doktor Thomas Vivian McCoo, pochodził z Eufaula w stanie Alabama. Jest Afroamerykanką. Pierwszych siedem lat życia spędziła w Columbus w stanie Georgia. W wieku siedmiu lat przeprowadziła się z rodzicami, dwiema siostrami i bratem do Los Angeles, gdzie rozpoczęła lekcje śpiewu, pianina i tańca. W wieku 15 lat zadebiutowała w telewizji w programie talentów Art Linklettera i rozpoczęła karierę modelki. Po ukończeniu Susan Miller Dorsey High School, zapisała się na UCLA, gdzie uzyskała dyplom z zarządzania biznesem. W 1962 roku McCoo wzięła udział w konkursie piękności Miss Bronze California, gdzie zdobyła tytuł "Miss Grand Talent".

Na początku i w połowie lat 60. XX wieku McCoo była członkinią zespołu Hi-Fi's, który często występował jako support Ray’a Charlesa. Została zaproszona do zespołu przez fotografa Lamonte'a McLemore'a, który sam dołączył do McCoo w The 5th Dimension. Inni członkowie Hi-Fi's to Harry Elston i Floyd Butler, którzy później założyli zespół Friends of Distinction. Poznała Billy'ego Davisa Jr. w 1966 roku, kiedy ten założył The 5th Dimension, początkowo nazywany The Versatiles, w którym występowali również Ron Townson i Florence LaRue. Pierwszym wielkim hitem zespołu był utwór „Up, Up and Away” z 1967 roku, napisany przez Jimmy'ego Webba. Piosenka zdobyła cztery nagrody Grammy w 1968 roku i była tytułowym utworem debiutanckiej płyty The 5th Dimension. Rok później zespół nagrał „Stoned Soul Picnic” autorstwa Laury Nyro. Medley „Aquarius/Let the Sunshine In” (z musicalu Hair) osiągnęło 1. miejsce na liście Billboard Hot 100 w kwietniu i maju 1969 roku i zdobyło nagrodę Grammy dla „Nagrania Roku”. Nagranie przez zespół kolejnej kompozycji Nyro, „Wedding Bell Blues”, znalazło się na szczycie listy Hot 100 w listopadzie 1969 roku.

Marilyn McCoo podczas występu na Eastern Michigan University

Na początku lat 70. XX wieku McCoo zaczęła śpiewać jako wokalistka prowadząca w kolejnych hitach zespołu, „One Less Bell to Answer”, „(Last Night) I Didn't Get to Sleep at All” i „If I Could Reach You”.…

Źródło: Artykuł "Marilyn McCoo" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.