(Mark Cavendish)

(Mark Cavendish) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Mark Cavendish: Never Enough» (2023), «Mark Cavendish: Nigdy dosyć» (2023),

Sir Mark Simon Cavendish KBE (ur. 21 maja 1985) to pochodzący z Wyspy Man profesjonalny kolarz szosowy, który obecnie startuje w barwach UCI WorldTeam Astana Qazaqstan Team. Jako kolarz torowy specjalizuje się w madisonie, wyścigu punktowym i scratchu; w kolarstwie szosowym jest sprinterem. Jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych sprinterów szosowych wszech czasów, a w 2021 roku Christian Prudhomme, dyrektor Tour de France, nazwał go „największym sprinterem w historii Tour i kolarstwa”. Detrzyma rekord największej liczby zwycięstw etapowych w Tour de France (35), osiągnięty w ciągu 15 edycji wyścigu na przestrzeni 17 lat (2008–2024).

W pierwszych latach startów w elicie kolarstwa torowego Cavendish zdobył złote medale w madisonie na Mistrzostwach Świata UCI w 2005 i 2008 roku, startując w barwach Wielkiej Brytanii odpowiednio z Robem Haylesem i Bradleyem Wigginsem, a także złoto w scratchu na Igrzyskach Wspólnoty Narodów w 2006 roku, reprezentując Wyspę Man. Po niepowodzeniu w zdobyciu medalu na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 2008 roku nie startował na torze aż do 2015 roku. Następnie w 2016 roku zdobył swój trzeci tytuł mistrza świata UCI w madisonie z Wigginsem oraz indywidualny srebrny medal w omnium na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 2016 roku.

Jako kolarz szosowy Cavendish przeszedł w zawodowca w 2005 roku, osiągając jedenaście zwycięstw w swoim pierwszym profesjonalnym sezonie. Cavendish wygrał 35 etapów Tour de France, co stawia go na pierwszym miejscu w rankingu wszech czasów i przyczynia się do trzeciego w historii całkowitego wyniku pięćdziesięciu trzech zwycięstw etapowych w wielkich tourach. Wygrał wyścig szosowy mężczyzn na Mistrzostwach Świata w Kolarstwie Szosowym w 2011 roku, zostając drugim brytyjskim kolarzem, któremu się to udało, po Tomie Simpsonie. Cavendish wygrał również klasyfikację punktową we wszystkich trzech wielkich tourach: w Vuelta a España 2010, Tour de France 2011 i 2021 oraz w Giro d'Italia 2013. W 2012 roku został pierwszą osobą, która wygrała finałowy etap na Polach Elizejskich w Tour de France przez cztery lata z rzędu.

W 2013 roku Cavendish wygrał siedem etapów wielkich tourów, jeden w 2015 i cztery w 2016 roku. Wśród nich znalazło się zwycięstwo na pierwszym etapie Tour de France 2016, dzięki któremu po raz pierwszy założył żółtą koszulkę lidera Tour de France. Podczas czwartego etapu Tour de France 2017 uległ wypadkowi wraz z Peterem Saganem, co zmusiło go do wycofania się z wyścigu. Cavendish nadal osiągał dobre wyniki aż do sierpnia 2018 roku, kiedy zdiagnozowano u niego wirusa Epsteina-Barr. Przed diagnozą Cavendish wystartował w Tour de France 2018, ale został zdyskwalifikowany po przekroczeniu czasu limitu na jedenastym etapie. Powrócił do Tour de France w edycji 2021, wygrywając cztery etapy i zdobywając swoją drugą koszulkę klasyfikacji punktowej. W 2024 roku odniósł swoje 35. zwycięstwo etapowe w Tour, bijąc ogólny rekord zwycięstw etapowych, który wcześniej dzielił z Eddy'm Merckxem.

W ramach odznaczeń z okazji urodzin królowej w 2011 roku Cavendish został mianowany Kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego (MBE) „za zasługi dla brytyjskiego kolarstwa”. Wygrał również nagrodę BBC Sports Personality of the Year 2011, otrzymując prawie połowę głosów spośród dziesięciu nominowanych. W czerwcu 2024 roku, w ramach odznaczeń z okazji urodzin monarchy, Cavendish został mianowany Komendorem Orderu Imperium Brytyjskiego (KBE) za „zasługi dla kolarstwa i pracę charytatywną”. (Źródło: Wikipedia)

Najważniejsze dzieła (Mark Cavendish)

Cała filmografia (Mark Cavendish)