Patrick Fiori (Patrick Fiori) - , Pomysł znany z pracy przy tego typu projektach: «Les Enfoirés 1999 - Dernière édition avant l'an 2000» (1999), «Les Enfoirés 1999 - Dernière édition avant l'an 2000» (1999), «Les Enfoirés 2016 - Au rendez-vous des Enfoirés» (2016), «Les Enfoirés 2016 - Au rendez-vous des Enfoirés» (2016), «Alibi.com 2» (2023),
Patrick Fiori, urodzony jako Patrick Jean-François Chouchayan 23 września 1969 roku, jest francuskim piosenkarzem pochodzenia ormiańskiego.
Fiori urodził się w Marsylii we Francji; jego ojciec (Jacques Chouchayan) był Francuzem pochodzenia ormiańskiego, a matka (Marie Antoinette Fiori) Korsykanką. Rodzina jego ojca uciekła przed ludobójstwem Ormian. Patrick był jednym z pięciorga rodzeństwa. Część dzieciństwa spędził w Marsylii, na południu Francji, a część w Ajaccio na Korsyce. Przygodę z muzyką rozpoczął w 1981 roku w wieku 12 lat dzięki zachęcie Francka Fernandela, który zaproponował mu rolę w musicalu „La Légende des santonniers”. W 1985 roku, mając 16 lat, nagrał swoją pierwszą piosenkę „Stéphanie” dzięki wsparciu finansowemu rodziców, a następnie kolejne utwory, takie jak „Dans ton regard” i „Le Cœur à fleur d'amour”.
Większą rozpoznawalność zyskał dzięki udziałowi w programie Léona Zitrone „Les Habits du dimanche”. W 1987 roku podczas kilku koncertów występował jako support piosenkarza Gilberta Montagné. Później otwierał występy innych uznanych artystów, takich jak Michèle Torr i Barry White. W 1992 roku odniósł wielki sukces utworem „Au fil de l'eau”, napisanym przez jego przyjaciela z dzieciństwa Bernarda Di Domenico podczas festiwalu Francophonie. Zdobył pierwszą nagrodę w konkursie piosenki Fenouillèdes w Sournia (Pyrénées-Orientales). Sponsorką wydarzenia w tamtym roku była Fabienne Thibeault, która zachęciła go do dalszego rozwoju kariery.
W 1993 roku, gdy w wieku 23 lat stał się już znany opinii publicznej, autorzy piosenek François Valéry i Marie-France Brière (dyrektorka ds. rozrywki w France 2) zaproponowali mu reprezentowanie Francji w Konkursie Piosenki Eurowizji 1993 z utworem „Mama Corsica”. Kompozycja Valéry była dwujęzyczna – napisana głównie po francusku, ale z dodatkowymi fragmentami w języku korsykańskim. Była to jedna z nielicznych okazji, gdy język korsykański wybrzmiał na Eurowizji. Kolejny raz pojawił się on dopiero po 18 latach, w 2011 roku, w wykonaniu Amaury’ego Vassiliego, którego piosenka „Sognu” była w całości w języku korsykańskim.
15 maja 1993 roku Fiori wykonał utwór „Mama Corsica”, reprezentując Francję w konkursie, który odbył się w Green Glens Arena w Millstreet w Irlandii. Towarzyszyła mu orkiestra pod kierownictwem Christiana Cravero oraz dwaj banjoiści i dwie wokalistki, którzy dołączyli do niego na scenie. Fiori zajął czwarte miejsce z łączną liczbą 121 punktów spośród 25 rywalizujących państw. Utwór otrzymał pożądane „douze points” (12 punktów) od jury z Danii i Portugalii.
W 1994 roku Fiori wydał swój debiutancki album zatytułowany „Puisque c'est l'heure”.
W 1995 roku wydał sfinansowany z własnych środków album „Cœur à l'envers”. Pojawił się również w wielu programach rozrywkowych, w tym w „La Chance aux chansons” prowadzonym przez Pascala Sevran, gdzie w obecności Alaina Barrière’a wykonał jego oryginalną piosenkę „Ma vie”. ...
Źródło: Artykuł „Patrick Fiori” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.