(Pierre Daix)

(Pierre Daix) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Francisco Boix: A Photographer in Hell» (2000), «Francisco Boix: un fotógrafo en el infierno» (2000),

Pierre Georges Daix (24 maja 1922 – 2 listopada 2014) był francuskim dziennikarzem, pisarzem i historykiem sztuki. Był przyjacielem i biografem Pablo Picassa.

W młodości Daix był zagorzałym stalinistą. W 1939 roku, w wieku 17 lat, wstąpił do Francuskiej Partii Komunistycznej, gdy ta była zakazana za wspieranie paktu niemiecko-radzieckiego. W lipcu 1940 roku założył klub studencki Centre laïque des auberges de la jeunesse (Claj), który służył jako legalna przykrywka dla konspiracyjnego Związku Studentów Komunistycznych.

Kiedy David Rousset (1912–1997) zabrał głos w sprawie rozległego systemu obozów więziennych Stalina, Daix zaatakował go, nazywając kłamcą i zaprzeczając istnieniu systemu GUŁAG-u w Związku Radzieckim w 16-stronicowym artykule w „Les Lettres Françaises” zatytułowanym „Pourquoi M. David Rousset a-t-il inventé les camps soviétiques?” („Dlaczego pan David Rousset zmyślił radzieckie obozy?”). Rousset oskarżył Daixa o zniesławienie, co doprowadziło do publicznego procesu we Francji, który Rousset – mówiąc prawdę o obozach – wygrał w 1950 roku. Jako francuski komunistyczny działacz, Daix przez wiele lat kontynuował bezkrytyczne wspieranie Związku Radzieckiego, choć pod koniec życia przyznał, że się mylił.

W latach 1980–1985 był dziennikarzem „Le Quotidien de Paris”.

Źródło: Artykuł „Pierre Daix” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Pierre Daix)

Cała filmografia (Pierre Daix)