(Sylvain Tesson)

(Sylvain Tesson) - Author, znany z pracy przy tego typu projektach: «The Velvet Queen» (2021), «Duch śniegów» (2021), «On the Wandering Paths» (2023), «Sur les chemins noirs» (2023),

Sylvain Tesson (ur. 26 kwietnia 1972) – francuski pisarz i podróżnik, urodzony w Paryżu. Podjął się szeregu niezwykłych podróży i wypraw, które stały się podstawą jego książek. Do jego najbardziej znanych dzieł należą „Pocieszenia lasu” (2011) – relacja z projektu życia samotnie w syberyjskiej chacie przez sześć miesięcy, oraz „Sztuka cierpliwości” (2019) – opowieść o poszukiwaniu śnieżnych leopardów w Tybecie. Za tę ostatnią książkę otrzymał Prix Renaudot.

Sylvain Tesson jest synem Marie-Claude Tesson i dziennikarza Philippe’a Tessona, założyciela francuskiej gazety Le Quotidien de Paris. Jego siostrami są aktorka Stephanie Tesson oraz dziennikarka artystyczna Daphne Tesson. Z wykształcenia jest geografem, posiada dyplom z geopolityki.

W 1991 roku przejechał motocyklem przez centralną Islandię, a następnie wziął udział w eksploracji jaskiń na Borneo. W latach 1993 i 1994 objechał świat rowerem z Alexandre’em Poussinem, którego znał od czasów szkoły średniej. Obaj przyjaciele ukończyli następnie studia geograficzne. O tej podróży napisał w 1996 roku książkę „On a roulé sur la terre”, za którą otrzymał nagrodę IGN dla młodzieży.

Ponownie z Poussinem, w 1997 roku pieszo przebył Himalaje, odbywając pięciomiesięczną podróż o długości 5000 kilometrów od Bhutanu do Tadżykistanu. On i Poussin współpracowali następnie przy książce „La Marche dans le ciel: 5000 km à pied à travers l'Himalaya”, wydanej w 1998 roku. W latach 1999 i 2000 wraz z fotografką Priscillą Telmon przemierzyli stepy Azji Środkowej, od Kazachstanu do Uzbekistanu, na koniach. Ta wyprawa zaowocowała dwiema książkami: „La Chevauchée des steppes” w 2001 roku oraz „Carnets de Steppes: à cheval à travers l'Asie centrale” w 2002 roku. W latach 2001 i 2002 uczestniczył w ekspedycjach archeologicznych w Pakistanie i Afganistanie.

Od maja 2003 do stycznia 2004 roku podążył śladami Sławomira Rawicza, który w swojej książce „Długi marsz” (1955) opisał ucieczkę z gułagu. Rawicz przeszedł pieszo z Jakucku w Syberii do Kalkuty w Indiach. Tesson stwierdził, że podróż ta jest prawdopodobna, choć występują w niej nieścisłości, takie jak twierdzenie Rawicza o dziesięciu dniach bez wody w Gobi. Tesson napisał książkę wraz z fotografem Thomasem Goisque na podstawie tego doświadczenia: „Sous l'étoile de la liberté. Six mille kilomètres à travers l'Eurasie sauvage” („Pod gwiazdą wolności. Sześć tysięcy kilometrów przez dziką Eurazję”).

W 2010 roku Tesson podjął się projektu życia samotnie przez sześć miesięcy na brzegu jeziora Bajkał, w rustykalnej chacie zimą, około 50 km na północ od Irkucka. Jak sam powiedział: „przepis na szczęście: okno na Bajkał, stół przy oknie”. O tym czasie napisał książkę „Pocieszenia lasu: Samotnie w chacie na syberyjskiej tajdze”, która w 2014 roku zdobyła nagrodę Dolman Best Travel Book Award. Wyreżyserował także film zatytułowany „Alone, 180 days on Lake Baikal” (2011) wraz z Florence Tran, a książka została zaadaptowana na dramat filmowy „W lasach Syberii” (2016) w reżyserii Safy Nebbou z Raphaëlem Personnazem w roli głównej. W latach 2011–2018 Tesson był prezesem organizacji pozarządowej La Guilde Européenne du Raid. W 2015 roku otrzymał Prix de la Page 112. …

Źródło: Artykuł „Sylvain Tesson” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Sylvain Tesson)

Cała filmografia (Sylvain Tesson)