(Astrid Holm)

(Astrid Holm) - znana z pracy przy takich projektach: «Häxan» (1922), «Czarownice» (1922), «The Phantom Carriage» (1921), «Furman śmierci» (1921), «Furman śmierci» (1921),

Urodziła się jako Astrid Vilhelmine Rasmussen w Sønder Bjerge Sogn, w gminie Sorø, na Zelandii. Była córką właściciela hotelu Hansa Petera Rasmussena i jego żony Maren Sofie Rasmussen (z domu Larsen). Studiowała w Królewskim Duńskim Balecie, ale opuściła go w 1910 roku, aby rozpocząć karierę aktorki teatralnej. Podczas lat I wojny światowej występowała w Det Ny Teater w stolicy, Kopenhadze. Na początku lat 20. została zaangażowana do Królewskiego Teatru Duńskiego na cztery sezony na prośbę dyrektora teatru, Johannesa Poulsena. W latach 1927–1940 była zaangażowana w kilku teatrach w całej Danii i często opuszczała teatr, aby zamieszkać za granicą. Na początku lat 40. była zaangażowana w Teatr Frederiksberg pod kierownictwem Svenda Melsinga, a następnie w Teatr Allé-Scenen pod kierownictwem Svenda Rindoma. Od połowy lat 40. rzadko występowała na scenie, ale sporadycznie grała w teatrze radiowym.

Astrid Holm zadebiutowała na ekranie w 1917 roku w filmie Søstrene Morelli (Siostry Morelli) dla Dansk Filmfabrik, a rok później podpisała kontrakt z Nordisk Film. Jej pierwszym filmem dla Nordisk była rola w filmie Folkets Ven (Przyjaciel ludu) z 1918 roku w reżyserii Holgera-Madsen, u boku Gunnara Tolnæsa i Svenda Kornbecka. Następnie zagrała w kilku popularnych filmach dla Emanuela Gregersa. Jedną z jej najbardziej popularnych ról była rola siostry Edith w szwedzkim niemym filmie Körkarlen (Powóz duchów) z 1921 roku w reżyserii Victora Sjöströma. Film był oparty na powieści z 1912 roku Thy Soul Shall Bear Witness! autorstwa szwedzkiej pisarki, laureatki Nagrody Nobla, Selmy Lagerlöf. W 1925 roku wystąpiła u boku Johannesa Meyera w dramacie Du skal ære din hustru (Będziesz szanował swoją żonę) w reżyserii Carla Theodora Dreyera. Była to ostatnia rola filmowa Holm na wiele lat.

Astrid Holm powróciła do filmu w 1942 roku w filmie Ta' briller på, w reżyserii Arne Weela, z udziałem Livy Weel i Hansa Egede Budtza. Wystąpiła jeszcze w czterech filmach w latach 40., zanim wycofała się z ekranu z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. Jej ostatni występ filmowy miał miejsce w filmie Mani z 1947 roku w reżyserii Holgera Gabrielsena.

Astrid Holm była zamężna z tancerzem baletowym Holgerem Holmem, który zmarł w 1916 roku. W latach 50. stała się odludna, cierpiąc na szereg dolegliwości. Zmarła w 1961 roku w wieku 68 lat.

Najważniejsze dzieła (Astrid Holm)

Cała filmografia (Astrid Holm)