(Nino Carbe) - Projektant teł znany z pracy przy tego typu projektach: «Nutcracker Suite» (1940), «Nutcracker Suite» (1940),
Nino Carbe urodził się w 1909 roku w Avoli na Sycylii. Trzy lata później, wraz z matką, przybył do Ameryki przez Ellis Island – ojciec czekał na nich już w Stanach Zjednoczonych. W okresie dojrzewania studiował sztukę pod okiem Willy’ego Poganiego i pracował jako pomocnik malarza, aby pomóc w utrzymaniu rodziny. Uczył się również gry na skrzypcach klasycznych. W wieku 16 lat rozpoczął dwuletnią naukę sztuki w prestiżowej uczelni Cooper Union.
Tuż po dwudziestym roku życia podjął pierwsze próby w dziedzinie ilustracji. Do jego prac z tego okresu należą „Baśnie z tysiąca i jednej nocy” z lat 30., wydanie „Cyrano de Bergeraca” Edmonda Rostanda z 1931 roku wydane przez Three Sirens Press oraz „Frankenstein” z 1932 roku wydany przez Illustrated Editions Company (który wydaje się być pierwszą ilustrowaną wersją klasyki Mary Shelley od czasu oryginalnej publikacji z 1831 roku). W tym samym czasie, przebywając w Nowym Jorku, zgłębił sztukę batiku i pracował w dziale artystycznym Columbia Pictures. W 1936 roku przeprowadził się do Kalifornii, gdzie szybko zwrócił na siebie uwagę Walta Disneya. Disney zatrudnił go ze względu na jego umiejętności posługiwania się aerografem – techniki, którą opanował podczas retuszowania czarno-białych fotografii w Columbia. Gdy Disney zobaczył wstępne szkice, które Carbe przygotował do filmu „Fantasia” (1940), przeniósł go do działu tła i storyboardów, który mieścił się w oryginalnych studiach Disneya przy Hyperion w dzielnicy Los Feliz w Los Angeles. W latach 1938–1946 Carbe pracował nad takimi klasykami animacji jak „Fantasia” (gdzie oprócz tworzenia teł zaprojektował cukrową wróżkę wyłaniającą się z obłoku), „Bambi”, „Pinokio”, „Make Mine Music”, „Dumbo”, „Victory Through Air Power” i wiele innych. Dodatkowo, w ramach interesującej współpracy międzystudyjnej w czasie wojny, Disney oddelegował Carbe do studia Waltera Lantza, aby ten pracował nad filmami szkoleniowymi dla służb medycznych armii. W 1942 roku zilustrował również klasyczną książkę z serii Golden Book pt. „Chip Chip” autorstwa Normana Wrighta.