(Thomas Anders)

(Thomas Anders) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Boney M: Disco. Macht. Legende.» (2026), «Boney M: Disco. Macht. Legende.» (2026), «70 Jahre BRAVO - Das große Jubiläum» (2026), «70 Jahre BRAVO - Das große Jubiläum» (2026),

Bernd Weidung (ur. 1 marca 1963), znany pod pseudonimem scenicznym Thomas Anders, to niemiecki piosenkarz, autor tekstów i producent muzyczny. Jest najbardziej znany jako wokalista prowadzący popowego duetu Modern Talking.

Anders rozpoczął karierę wokalną jeszcze w czasach szkolnych, jednak przez kilka lat bezskutecznie próbował przebić się jako artysta muzyki schlager. Po utworzeniu w 1983 roku wraz z Dieterem Bohlenem eurodisco-duetu Modern Talking, stali się światową sensacją dzięki hitowi „You're My Heart, You're My Soul”. Następnie wydali serię kolejnych przebojów, m.in. „You Can Win If You Want”, „Cheri, Cheri Lady”, „Brother Louie”, „Atlantis Is Calling (S.O.S. for Love)”, „Geronimo's Cadillac” oraz „Jet Airliner”, zanim zespół rozwiązał się w 1987 roku. W 1998 roku muzycy ponownie się zjednoczyli i stworzyli kilka nowych utworów, takich jak „You Are Not Alone”, „Sexy, Sexy Lover”, „No Face, No Name, No Number”, „Ready for the Victory” oraz „TV Makes the Superstar”, by ostatecznie rozstać się w 2003 roku. Ich kontrowersyjne rozstania doprowadziły do licznych procesów sądowych i szerokich relacji w niemieckiej prasie brukowej. W trakcie obu okresów wspólnej działalności duet sprzedał 120 milionów płyt na całym świecie i otrzymał liczne certyfikaty sprzedaży w wielu krajach.

Po dwóch rozpadach Modern Talking, Anders występował jako artysta solowy w latach 90. oraz po 2003 roku. Podczas pierwszej przerwy w działalności zespołu wydał sześć albumów studyjnych, z których żaden nie zdołał trafić na listy przebojów, choć niektóre single, takie jak „Love of My Own”, odniosły umiarkowany sukces. Jedynie jego hiszpańskojęzyczny album „Barcos de Cristal” (1994) okazał się sukcesem w Argentynie, gdzie utwór tytułowy dotarł do 1. miejsca. Po drugim rozpadzie grupy Anders rozpoczął bardziej udaną karierę solową; jego album „This Time” (2004) zajął 14. miejsce w Niemczech i przyniósł hity numer 1 w Rosji i Turcji. Album „Strong” z 2010 roku otrzymał status platynowej płyty w Rosji za sprzedaż ponad 650 000 egzemplarzy. „Two” (2010), album nagrany wspólnie z Jörnem-Uwe Fahrenkrog-Petersenem, dotarł do 11. miejsca w Niemczech, natomiast jego pierwszy album w języku niemieckim „Pures Leben” (2017) zajął 14. pozycję.

Choć w swojej solowej karierze nie zdołał dorównać sukcesom z Modern Talking, Anders jest uważany za ikonę muzyczną w Europie Wschodniej, gdzie cieszy się większym uznaniem niż w ojczyźnie i regularnie koncertuje na stadionach oraz występuje w Polsce podczas sylwestrów. W 2006 roku Narodowy Uniwersytet im. Tarasa Szewczenki w Kijowie mianował go profesorem honorowym za „kształtowanie gustu muzycznego pokolenia”, a on sam dzierży tytuł najlepiej sprzedającego się zagranicznego artysty w historii Rosji. ...

Najważniejsze dzieła (Thomas Anders)

Cała filmografia (Thomas Anders)