Francis Rossi (Francis Rossi)

Francis Rossi (Francis Rossi) - znany z pracy przy tego typu projektach: «An Audience with Billy Connolly» (1985), «An Audience with Billy Connolly» (1985), «Live Aid» (1985), «Live Aid» (1985), «The Kemps: All Gold» (2023),

Francis Dominic Nicholas Michael Rossi, OBE (ur. 29 maja 1949) jest angielskim muzykiem. Jest współzałożycielem, wokalistą prowadzącym, głównym gitarzystą i jedynym stałym członkiem zespołu rockowego Status Quo.

Rossi urodził się 29 maja 1949 roku w Forest Hill w Londynie. Rodzina ze strony ojca zajmowała się sprzedażą włoskich lodów i prowadziła firmę lodziarską w południowym Londynie, natomiast jego matka była rzymskokatoliczką z Irlandii Północnej, pochodzącą z Liverpoolu. Dorastał w domu z rodzicami, babcią oraz „licznymi ciotkami i wujkami” i otrzymał wychowanie w wierze rzymskokatolickiej, zostając nazwanym na cześć świętego Franciszka z Asyżu. Jako dziecko spędzał wakacje u ciotki w Waterloo w hrabstwie Merseyside. Uczęszczał do rzymskokatolickiej szkoły podstawowej Our Lady and St Philip Neri w Sydenham, a następnie do Sedgehill Comprehensive School, z której został wydalony w ostatnim dniu nauki za to, że pozwolił kolegom z klasy zniszczyć swój mundur szkolny. Pragnienie zostania muzykiem pojawiło się u niego w młodym wieku po obejrzeniu występu The Everly Brothers w telewizji, po czym poprosił rodziców o gitarę na Boże Narodzenie.

W 1962 roku, podczas nauki w Sedgehill Comprehensive School, Rossi zaprzyjaźnił się z przyszłym basistą Status Quo, Alanem Lancasterem, grając na trąbce w szkolnej orkiestrze. Razem z innymi kolegami z klasy, Alanem Keyem (perkusja) i Jessem Jaworskim (klawisze), założyli zespół o nazwie Scorpions, który zagrał swój pierwszy koncert w Samuel Jones Sports Club w Dulwich. Key został później zastąpiony przez perkusistę Air Cadets i przyszłego członka Quo, Johna Coghlan’a, a zespół zmienił nazwę na Spectres. Spectres pisali własny materiał i występowali na żywo; wkrótce do składu dołączył grający w Redhill klawiszowiec Roy Lynes, którego widzieli podczas występu z zespołem Echoes, również pochodzącym z Redhill. W 1965 roku Spectres wystąpili w ośrodku wypoczynkowym Butlins w Minehead. Tam Rossi poznał swojego przyszłego wieloletniego partnera ze Status Quo, Ricka Parfitta, który grał w innym zespole – Highlights. Obaj zostali bliskimi przyjaciółmi i postanowili współpracować. W 1966 roku Spectres podpisali pięcioletni kontrakt z Piccadilly Records, wydając trzy single, które nie trafiły na listy przebojów. Grupa ponownie zmieniła nazwę, tym razem na Traffic Jam, po tym jak zaczęła eksperymentować z psychodelią.

W 1967 roku Traffic Jam zmienił nazwę na The Status Quo, lecz z czasem zrezygnował z przedimka „The”. Krótko potem do zespołu dołączył Parfitt, co dopełniło oryginalny skład i rozpoczęło niemal 50-letnią współpracę z Rossim, która trwała do śmierci Parfitta w 2016 roku. Rossi napisał utwór „Pictures of Matchstick Men”, który w 1968 roku trafił na listy przebojów w Wielkiej Brytanii i USA, rozpoczynając ich karierę hitowych twórców. Po kilku latach umiarkowanych sukcesów zespół w 1972 roku dotarł do 5. miejsca na liście albumów z płytą Piledriver. Wydana przez Vertigo Records zawierała utwór „Paper Plane” autorstwa Rossiego i Boba Younga, który został wydany jako singiel. Status Quo przez lata 70. i 80. cieszyli się ogromną popularnością w Wielkiej Brytanii, Europie, Japonii, Australii i Nowej Zelandii. Byli pierwszą grupą, która wystąpiła podczas koncertu Live Aid w 1985 roku. Rossi napisał lub współtworzył niektóre z ich największych hitów, w tym „Caroline” oraz jedyny singiel zespołu, który zdobył pierwsze miejsce na liście przebojów – „Down Down”. ...

Najważniejsze dzieła Francis Rossi (Francis Rossi)

Cała filmografia Francis Rossi (Francis Rossi)