(Clémentine Autain)

(Clémentine Autain) - , Novel znana z pracy przy takich projektach: «Powiedz jej, że ją kocham» (2025), «Tell Her That I Love Her» (2025),

Clémentine Autain (ur. 26 maja 1973) jest francuską polityczką i dziennikarką, która od 2017 roku reprezentuje 11. okręg wyborczy departamentu Seine-Saint-Denis w Zgromadzeniu Narodowym. Jest członkinią ugrupowania La France Insoumise (LFI).

Autain jest córką piosenkarza Yvana Dautina i aktorki Dominique Laffin. Jako aktywistka feministyczna jest współredaktorką miesięcznika „Regards” wraz z Rogerem Martellim oraz współsekretarką Fondation Copernic – „kręgu refleksji” krytycznego wobec liberalizmu.

W 2001 roku Autain została wybrana do Rady Paryża z 17. dzielnicy przy wsparciu Francuskiej Partii Komunistycznej, gdzie sprawowała mandat przez jedną kadencję. Jako radna rozwijała paryskie Rady Młodzieżowe (Conseils de la jeunesse de Paris). W latach 2001–2008 pełniła funkcję zastępcy burmistrza Paryża pod kierownictwem Bertranda Delanoë, będąc odpowiedzialną za sprawy młodzieży. Była członkiem rady wykonawczej Organisme d'habitations à loyer modéré oraz Offices publics d'aménagement et de construction – organizacji odpowiedzialnych za zarządzanie tanimi mieszkaniami w Paryżu. W 2014 roku została wybrana do rady miejskiej Sevran, gdzie ponownie sprawowała mandat przez jedną kadencję.

Od 2017 roku Autain jest posłanką do Zgromadzenia Narodowego z 11. okręgu Seine-Saint-Denis jako członkini La France Insoumise. Obecnie sprawuje funkcję sekretarza w Biurze Zgromadzenia Narodowego XV kadencji V Republiki Francuskiej. Od 2021 roku jest również radną regionalną Île-de-France; wcześniej sprawowała ten mandat od 2015 roku, aż do rezygnacji w 2017 roku, aby skupić się na pracy poselskiej.

Autain urodziła się w Saint-Cloud, jest córką aktorki Dominique Laffin i piosenkarza Yvana Dautina. Jej wuj ze strony ojca, François Autain, był francuskim senatorem i członkiem Partii Lewicy (Parti de gauche) z okręgu Loire-Atlantique, a także byłym zastępcą burmistrza Bougue i byłym sekretarzem stanu ds. imigracji, obrony oraz ubezpieczeń społecznych podczas prezydentury François Mitterranda. Jej dziadek, André Laffin, weteran wojen indochińskich, został na krótko wybrany jako kandydat prawicy z ramienia UNR w departamencie Yonne. Jej matka popełniła samobójstwo w 1985 roku, gdy Autain miała dwanaście lat.

Ma syna i córkę, urodzonych odpowiednio w 2008 i 2010 roku. Do 2022 roku napisała 15 książek, w tym powieść „Assemblées”.

Autain studiowała historię, uzyskując tytuł magistra (maîtrise) ze specjalnością w zakresie kolonialnej Algierii oraz stopień DEA (Diplôme d'études approfondies), w ramach którego badała Ruch Wyzwolenia Kobiet (Mouvement de libération des femmes, MLF).

W 2001 roku Francuska Partia Komunistyczna poprosiła ją o wystąpienie z pierwszego miejsca na liście w 17. dzielnicy Paryża przeciwko Françoise de Panafieu, którą określiła jako „wielką mieszczankę” wykazującą się „przerażającą pogardą klasową”. Po zwycięstwie nowego burmistrza Paryża, Bertranda Delanoë, który uzyskał 35% głosów, mianował ją swoją asystentką odpowiedzialną za sprawy młodzieży.

Jako przedstawicielka władz Paryża, w 2001 roku uczestniczyła w euro-śródziemnomorskich Uniwersytetach Letnich Homoseksualności, gdzie wyrażała zaniepokojenie możliwą dyskryminacją aktywistów biseksualnych w stowarzyszeniach wewnątrz świata homoseksualnego, określając to mianem „bifobii”. ...

Najważniejsze dzieła (Clémentine Autain)

Cała filmografia (Clémentine Autain)