(Ray White) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Zappa» (2020), «Zappa» (2020),
Ray Shirley White Sr. to afroamerykański wokalista soulowy i gitarzysta rockowo-bluesowy, najbardziej znany jako członek zespołów koncertowych Franka Zappy. Został wcielony do zespołu Zappy pod koniec 1976 roku, występując jako gitarzysta rytmiczny i wokalista, tworząc partnerską harmonię wokalną z Ike Willisem podczas późniejszych tras koncertowych w 1980 i 1984 roku. Głos White’a można usłyszeć na albumach *Zappa in New York* (marzec 1978) i *You Are What You Is* (wrzesień 1981) oraz na innych. White występuje również na *The Torture Never Stops* i *Does Humor Belong in Music?*; ten pierwszy to DVD z trasy Zappy z 1981 roku (bez Ike Willisa), a ten drugi został nagrany na molo w Nowym Jorku w 1984 roku; wideo prezentuje harmonie wokalne White’a i Ike Willisa. Według Zappy, White, który był głęboko religijny, czuł się nieswojo z ateistycznymi poglądami niektórych innych członków zespołu, co doprowadziło do jego odejścia.
White współpracował również z zespołami improwizacyjnymi, takimi jak KVHW, Don't Push the Clown i Umphrey's McGee, od czasu swojego wkładu w zespół Zappy, a także z różnymi artystami z Michigan, w tym z Bobem Weaverem, byłym perkusistą Rare Earth, oraz z członkami funk/fusion combo Generic Produce.
W 2007 roku Ray White dołączył do Dweezila Zappy jako gość specjalny podczas trasy Zappa Plays Zappa Tour. White jest również członkiem zespołu Band From Utopia (zwanego również Banned from Utopia), utworzonego przez byłych członków różnych formacji zespołu Franka Zappy, którzy chcieli oddać hołd jego twórczości.
White jest również członkiem zespołu Zappa Band, zespołu absolwentów składającego się z byłych współpracowników Franka Zappy – klawiszowca/gitarzysty Mike’a Keneally’ego, multiinstrumentalisty Roberta Martina, basisty Scotta Thunesa, perkusisty Joe Traversa, gitarzysty Jamie Kime’a oraz White’a na wokalu i gitarze.