Jack Kevorkian

Murad Jacob „Jack” Kevorkian (26 maja 1928 – 3 czerwca 2011), znany również pod pseudonimem „Doktor Śmierć”, był amerykańskim patologiem i zwolennikiem eutanazji. Publicznie opowiadał się za prawem pacjentów terminalnie chorych do śmierci poprzez samobójstwo wspomagane przez lekarza, co ucieleśniał jego cytat: „Umieranie nie jest przestępstwem”. Twierdził, że pomógł w ten sposób co najmniej 130 pacjentom.

W emisji programu „60 Minutes” stacji CBS News z 22 listopada 1998 roku zgodził się na wyemitowanie nagrania wideo z 17 września 1998 roku, które przedstawiało dobrowolną eutanazję 52-letniego Thomasa Youka, znajdującego się w końcowym stadium stwardnienia zanikowego bocznego (ALS). Po tym, jak 17 września 1998 roku Youk wyraził w pełni świadomą zgodę (co w tym przypadku było złożoną kwestią prawną rozstrzygniętą przez konsensus redakcyjny), Kevorkian sam podał mu śmiertelny zastrzyk. Miało to ogromne znaczenie, ponieważ wszyscy jego wcześniejsi pacjenci rzekomo przeprowadzili ten proces samodzielnie. Na nagraniu Kevorkian rzucił wyzwanie władzom, by spróbowały go skazać lub powstrzymać przed dokonywaniem zabójstw z litości. Rodzina Youka opisała śmiertelny zastrzyk jako humanitarny, a nie jako morderstwo.

W latach 1994–1997 był czterokrotnie sądzony za pomoc w samobójstwach; za pierwsze trzy razy został uniewinniony, a czwarty proces zakończył się unieważnieniem. W 1998 roku został aresztowany i postawiono mu zarzut morderstwa po wyemitowaniu nagrania z dobrowolnej eutanazji Thomasa Youka, cierpiącego na ALS. W 1999 roku został uznany za winnego morderstwa drugiego stopnia i skazany na karę pozbawienia wolności od 10 do 25 lat.

Według doniesień Kevorkian był nieuleczalnie chory na zapalenie wątroby typu C, na które zachorował w latach 60. W maju 2006 roku oczekiwano, że przeżyje nie więcej niż rok. Po złożeniu wniosków o ułaskawienie, warunkowe zwolnienie lub zamianę kary do komisji ds. zwolnień warunkowych oraz gubernator Jennifer Granholm, 1 czerwca 2007 roku został zwolniony warunkowo za dobre sprawowanie. Spędził w więzieniu osiem lat i dwa i pół miesiąca. Został zwolniony 1 czerwca 2007 roku pod warunkiem, że nie będzie udzielał porad, nie będzie uczestniczył ani nie będzie obecny przy żadnym rodzaju eutanazji innej osoby, a także nie będzie promował ani mówił o procedurze wspomaganego samobójstwa.

Przez lata zmagał się z problemami z nerkami. Zdiagnozowano u niego raka wątroby, który według jego wieloletniego przyjaciela, Neala Nicola, „mógł być spowodowany zapaleniem wątroby typu C”. 18 maja 2011 roku został hospitalizowany z powodu problemów z nerkami i zapalenia płuc. Jego stan gwałtownie się pogorszył i zmarł w wyniku zakrzepicy 3 czerwca 2011 roku.