(Monique Loudières)

Monique Loudières (ur. 15 kwietnia 1956 r.) to francuska tancerka baletowa i pedagog. Członkini Baletu Opery Paryskiej od 1967 roku, w 1982 roku otrzymała status tancerki pierwszej solistki. Po odejściu ze sceny w 1996 roku, przyjmowała zaproszenia do występów aż do 2010 roku. W latach 2001–2008 pełniła funkcję dyrektorki artystycznej w École supérieure de danse de Cannes Rosella Hightower.

Urodzona w Choisy-le-Roi, przedmieściu Paryża, Loudières od najmłodszych lat kochała muzykę, jednak to lekarz zalecił jej zajęcia baletem ze względu na dość kruchą budowę ciała. Po pięciu latach studiów w Szkole Baletowej Opery Paryskiej (1967–1972), w wieku 16 lat została przyjęta do Opery Paryskiej.

W wieku 19 lat zatańczyła swoje pierwsze solówki w „Niebieskim ptaku”, „Widmie róży” Michela Fokine'a oraz „Aureole” Paula Taylora. Między 13. a 26. rokiem życia Loudières znajdowała się pod opieką Yvesa Brieux, który przekazał jej zrozumienie teatru, sceny oraz idei projekcji. George Balanchine i Jerome Robbins pomogli jej rozwinąć muzykalność oraz technikę oddechową.

Po występie w roli Kitri w „Don Kichocie” Rudolfa Nuriejewa, dyrektorka artystyczna Rosella Hightower mianowała ją w 1982 roku étoile. W dalszej części kariery tańczyła role bohaterek dramatycznych w „Giselle”, „Romeo i Julii” (Prokofiew) oraz „Oneginie”. Występowała również w baletach współczesnych choreografów, w tym Balanchine'a, Maurice'a Béjarta i Johna Neumeiera. Współpracowała także z Alvinem Aileyem, Matsem Ekem, Williamem Forsythe'em, Marthą Graham, Jiří Kyliánem, Serge'em Lifarem, Kennethem MacMillanem, Rolandem Petitem, Paulem Taylorem i Twylą Tharp. Stworzyła role w baletach choreografowanych przez Nuriejewa: „Black and Blue”, „Washington Square” i „La Dansomanie”. Loudières występowała jako gość na całym świecie w ramach zespołów Boston Ballet, Tokyo Ballet, La Scala, The Royal Ballet, Stuttgart Ballet, Teatro Colón oraz na Festiwalu Baletowym w Hawanie. W 1993 roku została wyróżniona Grand Prix National de la Danse, a w 1996 roku odznaczona tytułem Komandora Orderu Sztuki i Literatury (Commandeur des Arts et Lettres).

Po zakończeniu kariery scenicznej w 1996 roku, przyjmowała zaproszenia do występów do 2010 roku. Dążyła do zachowania równowagi między pracą a życiem rodzinnym; jest mężatką i matką dwójki dzieci. Loudières uczy tańca od 30. roku życia. W latach 2001–2008 była dyrektorką artystyczną i pedagogiczną w École supérieure de danse de Cannes Rosella Hightower.

Źródło: Artykuł „Monique Loudières” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.