(Gaston Miron)

Gaston Miron OQ (8 stycznia 1928 – 14 grudnia 1996) był ważnym poetą, pisarzem i redaktorem okresu Cichej Rewolucji w Quebecu. Jego klasyczne dzieło L'homme rapaillé (częściowo przetłumaczone jako The March to Love: Selected Poems of Gaston Miron, którego tytuł nawiązuje do słynnego wiersza La marche à l'amour) sprzedało się w nakładzie ponad 100 000 egzemplarzy i jest jednym z najszerzej czytanych tekstów kanonu literackiego Quebecu. Oddany idei odseparowania swojego ludu od Kanady i ustanowienia niepodległego, francuskojęzycznego narodu w Ameryce Północnej, Gaston Miron pozostaje najważniejszą postacią literacką ruchu nacjonalistycznego w Quebecu.

Gaston Miron urodził się w Sainte-Agathe-des-Monts, w regionie Gór Laurentyjskich, 100 kilometrów na północ od Montrealu. Jego ojciec, Charles-August Miron, był odnoszącym sukcesy przedsiębiorcą ciesielskim, a jego śmierć w 1940 roku była decydującym wydarzeniem w dzieciństwie syna. W następnym roku matka Gastona, znajdując się w trudnej sytuacji finansowej, wysłała syna na stypendium do szkoły z internatem prowadzonej przez Braci Najświętszego Serca w pobliżu Granby w Montérégie. W szkole Najświętszego Serca młody Miron planował karierę w edukacji jako brat nauczyciel. Jednak po ukończeniu nauki i rocznej pracy w szkole w pobliżu Montrealu, zrzekł się ślubów i planowanej kariery nauczyciela. Rozpoczął się jego długi i bolesny marsz ku powołaniu jako człowieka pióra.

Dziewiętnastoletni Miron przeprowadził się do Montrealu w 1947 roku. Premierem Quebecu był wówczas konserwatywny Maurice Duplessis, a Kościół katolicki dominował w kulturze ludowej i literackiej społeczeństwa. Miron pracował przez pewien czas jako organizator i lider katolickiej organizacji młodzieżowej l'Order du bon temps. Wieczorami uczęszczał na kursy na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu w Montrealu, lecz nigdy nie uzyskał dyplomu. W 1953 roku Miron wraz z Olivierem Marchandem opublikował swój pierwszy tomik wierszy, Deux Sangs („Dwie krwi”), w wydawnictwie Éditions de l'Hexagone – rzemieślniczej oficynie założonej przez autorów i czwórkę ich przyjaciół. Hexagone było pierwszym wydawnictwem w francuskiej Kanadzie poświęconym poezji; przez następne trzydzieści lat Miron stał się główną siłą napędową jego wkładu w kulturę Quebecu. Linia redakcyjna Hexagone zakładała ustanowienie „literatury narodowej” i położenie kresu „alienacji poety” w ówczesnym społeczeństwie. Miron szybko zaczął wydawać młodych i innowacyjnych poetów, takich jak Jean-Guy Pilon i Fernand Ouellette, kontynuując tym samym wysiłki modernistów z bezpośrednio poprzedzającej ich generacji, m.in. Alaina Grandboisa, Paula-Marie Lapointe’a i Rolanda Giguère’a, którzy wydali swoje pierwsze książki przed założeniem Hexagone, a później dołączyli do grona jego autorów. ...