Lewis Hamilton (Lewis Hamilton)

Niewielu kierowców zadebiutowało w Formule 1 z takim rozmachem jak Lewis Hamilton, którego sensacyjny pierwszy sezon w 2007 roku – w którym utracił mistrzostwo świata o jeden punkt – pozostaje jedną z najbardziej niezwykłych kampanii debiutantów w historii. W kolejnych latach ten nadzwyczaj utalentowany brytyjski kierowca zdobył dwa mistrzostwa świata i ugruntował swoją pozycję jako jeden z najbardziej kompletnych zawodników w stawce: genialny w kwalifikacjach, nieustępliwy w wyścigach i zaciekły w bezpośredniej walce koło w koło, z zabójczą intuicją do wyprzedzania. Mówiąc prosto: jeśli chodzi o prowadzenie bolidu Formuły 1, istnieje bardzo niewiele dziedzin, w których Hamilton nie osiąga perfekcji.

Hamilton przypisuje znaczną część swojego sukcesu skromnemu dzieciństwu w Stevenage, angielskim mieście, w którym zaczął ścigać się hobbystycznie. Zwycięstwa przychodziły młodemu kierowcy naturalnie i szybko zaczął szlifować swój talent w zawodach krajowych. W wieku 10 lat – mając nieco mniej niż dwa lata doświadczenia – został najmłodszym w historii zwycięzcą brytyjskiego mistrzostwa w kartingu w kategorii Cadet. Dzięki pewnemu stylowi jazdy, który przeczył jego wiekowi, gablota z trofeami Hamiltona szybko zaczęła uginać się pod ciężarem kolejnych tytułów kartingowych. Hamilton zadbał o to, by Ron Dennis był jednym z pierwszych, którzy zauważyli jego błyskawiczny awans w hierarchii, i w 1998 roku szef McLarena zakontraktował Anglika do programu rozwoju młodych kierowców zespołu. Wiara Dennisa w talent Hamiltona była tak wielka, że kontrakt zawierał nawet opcję pierwszeństwa do 13-latka, gdyby ten kiedykolwiek trafił do Formuły 1.