(Marshal Royal)

Marshal Walton Royal Jr. (5 grudnia 1912 – 8 maja 1995) był amerykańskim jazzowym saksofonistą altowym i klarnetystą, najbardziej znanym z współpracy z Countem Basie, w którego zespole grał przez niemal dwadzieścia lat.

Marshal Royal Jr. urodził się w rodzinie muzyków w Sapulpa w Oklahomie.

Pierwszym profesjonalnym występem Royala był koncert z zespołem Lawrence'a Browna w Danceland w Los Angeles, a wkrótce potem zyskał stałe zatrudnienie w klubie Apex, grając dla Curtisa Mosby'ego w dziesięcioosobowym składzie Mosby's Blue Blowers. Następnie rozpoczął ośmioletni (1931–1939) okres współpracy z orkiestrą Lesa Hite'a w Sebastian's Cotton Club, znajdującym się w pobliżu studiów MGM w Los Angeles. W latach 1940–1942 grał z Lionelem Hamptonem, aż do momentu, gdy wojna przerwała jego karierę.

Wraz z bratem, Ernie, służył w Marynarce Wojennej USA w 45-osobowej orkiestrze pułkowej przypisanej do szkoły szkolenia lotniczego Marynarki Wojennej w St. Mary's College w Moraga w Kalifornii. Orkiestra grała podczas zbiórek na obligacje wojenne, przeglądów pułkowych, meczów futbolu oraz na koncertach dla kadetów i lokalnej społeczności. Z większego składu orkiestry pułkowej utworzono dwa zespoły swingowe, które grały na nieformalnych spotkaniach towarzyskich i dancingach w klubach USO oraz klubach oficerskich. Royal był liderem jednego z tych zespołów – Bombardiers, w skład którego wchodził również jego brat Ernie, a także Jackie Kelson (później znany jako Jackie Kelso), Buddy Collette, Jerome Richardson i Vernon Alley.

Po odejściu od Basie w 1970 roku Royal osiedlił się na stałe w Los Angeles, gdzie kontynuował grę i nagrania, współpracując z big bandem Billa Berry'ego, Frankiem Cappem i Natem Pierce'em, Earlem Hinesem oraz Dukiem Ellingtoniem. W 1977 roku Royal nagrał solowo z Dave'em Frishbergiem, a w 1978 roku z Warrenem Vache. W latach 70. i 80. współprowadził zespół ze Snooky Youngiem, z którym nagrał płytę w 1978 roku.

Marshal zmarł w Culver City w Kalifornii 8 maja 1995 roku w wieku 82 lat.