André Schneider (André Schneider)

W wieku dwudziestu lat zadebiutował na scenie w swoim rodzinnym mieście Hildesheim w Dolnej Saksonii, występując u boku Michaela Demutha w ogromnie popularnym musicalu „Zoff”. Rok później przeniósł się do Berlina, a w 2001 roku przeprowadził się do Londynu.

Zarówno jego pierwsza książka „Life is a Sexually Transmitted Disease”, jak i popowy album „Lover's Space” ukazały się w 2004 roku. Po premierze filmu „Deed Poll” (2004), który z czasem zyskał status dzieła kultowego, André intensywnie pracował w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji, Hiszpanii, Austrii i Belgii. W Niemczech wystąpił jako scenarzysta i aktor w nieszczęsnym dramacie Ingo J. Biermanna „Glastage” (2007), a także w „Der Mann im Keller” (2008) z Nikolausem Firmkranzem. Ten drugi projekt był jednocześnie jego debiutem reżyserskim.

W 2006 roku André napisał, wyprodukował i zagrał w filmie „Half Past Ten” (2008), opartym na powieści Marguerite Duras, w reżyserii Saschy Bachmanna, z Kerstin Linnartz w jednej z głównych ról. Następnie wystąpił w szeregu (głównie niepublikowanych) hiszpańskich filmów studenckich, po czym ostatecznie zdecydował się na niemal dwuletnią przerwę od kina, skupiając się zamiast tego na pracy w teatrze.

„Alex und der Löwe” (2010), gejowska komedia romantyczna z Marcelem Schluttem, Sascią Haj i Udo Lutzem, był pierwszym filmem André jako scenarzysty, producenta i aktora od prawie trzech lat. Wcielił się w postać tytułowego Alexa, 30-letniego mieszkańca Berlina, który niezdarnie przechodzi z jednej relacji w drugą. Film poradził sobie zaskakująco dobrze, dzięki czemu André powrócił do swojej roli – tym razem w formie krótkiego epizodu – w niezwykle udanej i wielokrotnie nagradzanej kontynuacji pt. „Men to Kiss” (2012). Mimo to praca przy lekkich niemieckich komediach pozostawiała go niezadowolonym i nieszczęśliwym. „To była dla mnie ślepa uliczka, rozpaczliwie pragnąłem nowych wyzwań” – wspominał później.

Aby tchnąć w swoją filmową karierę nową energię, pod koniec 2011 roku rozpoczął zdjęcia do swojego pierwszego pełnometrażowego filmu francuskiego „A Second Chance” (2012). Odważny krok okazał się trafny: „A Second Chance” odniósł natychmiastowy sukces krytyków we Francji, Hiszpanii i Grecji, co pozwoliło jego autorowi, reżyserowi i odtwórcy głównej roli kontynuować pracę w Paryżu. W mrocznym thrillerze „One Deep Breath” (2014) w reżyserii Antony’ego Hicklinga (uznanego geniusza kina artystycznego), u boku Manuela Blanca i Stéphanie Michelini, André stworzył postać Adriana, zaniepokojonego przyrodniego brata Thomasa Laroppe'a. W „Le cadeau” (2013), poetyckim krótkometrażowym filmie opartym na twórczości Pablo Nerudy, zagrał Antona. W latach 2015–2018 ugruntował swoją pozycję jako aktor charakterystyczny we Francji, występując w takich filmach jak „Boulevard Voltaire” (2017), „Frig” (2018), „The Ghosts” (2018) (z Judith Magre i Sophie Tellier) oraz „On My Mother's Path” (2016).

Oprócz działalności filmowej, napisana przez niego biografia aktorki kina klasy B, Marisy Mell, spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem i odniosła w 2013 roku spory sukces. W 2018 roku rozwiązał swoją firmę, Vivàsvan Pictures, i rozpoczął studia z pedagogiki oraz filozofii. André, wciąż będąc zapalonym pisarzem, mieszka w Strasburgu we Francji.