(Claude Lévi-Strauss)

Claude Lévi-Strauss (28 listopada 1908 – 30 października 2009) był francuskim antropologiem i etnologiem, urodzonym w Belgii w rodzinie francusko-żydowskich rodziców mieszkających w Brukseli. Jego praca miała kluczowe znaczenie dla rozwoju teorii strukturalizmu i antropologii strukturalnej. W latach 1959–1982 sprawował katedrę antropologii społecznej w Collège de France, w 1973 roku został wybrany członkiem Académie française, a także należał do Szkoły Studiów Wyższych w Naukach Społecznych w Paryżu. Otrzymał liczne wyróżnienia od uniwersytetów i instytucji z całego świata.

Lévi-Strauss twierdził, że umysł „dzikusa” posiada te same struktury co umysł „cywilizowany” i że cechy ludzkie są wszędzie takie same. Obserwacje te znalazły swój finał w jego słynnej książce „Smutne tropiki” (1955), która ugruntowała jego pozycję jako jednej z centralnych postaci nurtu strukturalistycznego. Poza socjologią, jego idee przeniknęły do wielu dziedzin nauk humanistycznych, w tym do filozofii. Strukturalizm definiowano jako „poszukiwanie podstawowych wzorców myślowych we wszystkich formach ludzkiej aktywności”. W 1986 roku otrzymał w Italii Międzynarodową Nagrodę Nonino.

Gustave Claude Lévi-Strauss urodził się w 1908 roku z francusko-żydowskich rodziców (którzy z czasem stali się agnostykami), mieszkających wówczas w Brukseli, gdzie jego ojciec pracował jako malarz portrecista. Dorastał w Paryżu, mieszkając w prestiżowej 16. dzielnicy przy ulicy nazwanej na cześć artysty Claude'a Lorraina, którego twórczość podziwiał i o której później pisał. Podczas I wojny światowej, od 6. do 10. roku życia, mieszkał z dziadkiem ze strony matki, który był rabinem (synagogi) w Wersalu. Pomimo wczesnego otoczenia religijnego, Claude Lévi-Strauss był ateistą lub agnostykiem, przynajmniej w życiu dorosłym.

W latach 1918–1925 uczył się w liceum Janson de Sailly, uzyskując maturę (baccalauréat) w czerwcu 1925 roku (w wieku 16 lat). W ostatnim roku nauki (1924) zapoznał się z filozofią, w tym z dziełami Marksa i Kanta, i zaczął skłaniać się ku lewicy politycznej (jednak, w przeciwieństwie do wielu innych socjalistów, nigdy nie został komunistą). Od 1925 roku przez kolejne dwa lata spędził w prestiżowym Lycée Condorcet, przygotowując się do egzaminu wstępnego do bardzo selektywnej École normale supérieure. Jednak z przyczyn, które nie są do końca jasne, zdecydował się nie przystępować do egzaminu. W 1926 roku rozpoczął studia na Sorbonie w Paryżu, gdzie studiował prawo i filozofię, angażując się jednocześnie w politykę i aktywizm socjalistyczny. W 1929 roku wybrał filozofię zamiast prawa (które uznał za nudne), a w latach 1930–1931 odsunął politykę na bok, aby skupić się na przygotowaniach do agrégation z filozofii, by uzyskać kwalifikacje profesora. W 1931 roku zdał agrégation, zajmując 3. miejsce i będąc najmłodszym w swoim roczniku (miał 22 lata). W tym czasie Francję dotknął Wielki Kryzys, przez co Lévi-Strauss musiał zacząć utrzymywać nie tylko siebie, ale także rodziców.

W 1935 roku, po kilku latach nauczania w szkołach średnich, skorzystał z ostatniej chwili oferty udziału w francuskiej misji kulturalnej do Brazylii, w ramach której pełnił funkcję profesora wizytującego socjologii na Uniwersytecie w São Paulo, podczas gdy jego ówczesna żona, Dina, była profesorem wizytującym etnologii. ...

Źródło: Artykuł „Claude Lévi-Strauss” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.