Isaac Asimov (Isaac Asimov) - Powieść, Historia oryginalna, Konsultant naukowy, Opowiadanie, , Pomysł, Autor historii, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Star Trek: The Motion Picture» (1979), «Star Trek» (1979), «I, Robot» (2004), «Ja, robot» (2004), «Bicentennial Man» (1999),
Isaac Asimov (urodzony jako Isaak Yudovich Ozimov, 2 stycznia 1920 – 6 kwietnia 1992) był amerykańskim pisarzem i profesorem biochemii na Uniwersytecie Bostońskim, najbardziej znanym z utworów science fiction oraz książek popularnonaukowych. Asimov był jednym z najbardziej płodnych pisarzy w historii; napisał lub zredagował ponad 500 książek oraz szacunkowo 9000 listów i pocztówek. Jego prace zostały opublikowane w dziewięciu z dziesięciu głównych kategorii systemu dziesiętnego Deweya (jedynym wyjątkiem była kategoria 100: filozofia i psychologia, choć napisał przedmowę do książki „The Humanist Way”, która jest w niej klasyfikowana).
Isaac Asimov jest powszechnie uważany za mistrza twardej fantastyki naukowej i wraz z Robertem A. Heinleinem oraz Arthurem C. Clarkiem był za życia uznawany za jednego z „Wielkiej Trójki” pisarzy science fiction. Najsłynniejszym dziełem Asimova jest cykl „Fundacja”; jego pozostałe główne serie to „Imperium Galaktyczne” oraz cykl o robotach. Obie te serie powiązał on później z tym samym fikcyjnym uniwersum co „Fundację”, aby stworzyć spójną „historię przyszłości” dla swoich opowieści, na wzór tych zapoczątkowanych przez Roberta A. Heinleina oraz wcześniej tworzonych przez Cordwainera Smitha i Poula Andersona. Napisał wiele opowiadań, w tym „Zmierzch”, który w 1964 roku został wybrany przez Science Fiction Writers of America najlepszym opowiadaniem science fiction wszech czasów. Pod pseudonimem Paul French Asimov napisał serię powieści science fiction dla młodzieży „Lucky Starr”.
Płodny autor pisał również kryminały i fantasy, a także liczne dzieła non-fiction. Większość jego książek popularnonaukowych wyjaśnia koncepcje naukowe w sposób historyczny, cofając się tak daleko, jak to możliwe, do czasów, gdy dana nauka znajdowała się w swojej najprostszej fazie. Często podaje narodowości, daty urodzenia i śmierci wspomnianych naukowców, a także etymologię i wskazówki dotyczące wymowy terminów technicznych. Przykładami są jego „Guide to Science”, trzytomowy zestaw „Understanding Physics”, „Asimov's Chronology of Science and Discovery” oraz liczne prace z zakresu astronomii, matematyki, biblijne, dotyczące twórczości Williama Szekspira i oczywiście chemii.
Asimov przez długi czas był członkiem i wiceprezesem organizacji Mensa International, choć czynił to z pewną niechęcią; opisywał niektórych członków tej organizacji jako osoby „dumne z własnego intelektu i agresywne w kwestii swojego IQ”. Większą radość sprawiało mu pełnienie funkcji prezesa Amerykańskiego Stowarzyszenia Humanistycznego. Jego imieniem nazwano asteroidę 5020 Asimov, krater na Marsie, magazyn „Asimov's Science Fiction”, szkołę podstawową w Brooklynie w Nowym Jorku oraz literacką nagrodę im. Isaaca Asimova.
Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Isaac Asimov”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna jest w Wikipedii.