Jeff Vintar (Jeff Vintar)

Jeff Vintar uczęszczał do Writers' Workshop na Uniwersytecie Iowa, gdzie publikował serię rysunków satyrycznych w czasopiśmie „The Quarterly” wydawnictwa Random House. Zarabiając na życie jako robotnik fabryczny, nauczyciel języka angielskiego i kierowca autobusu miejskiego, Vintar przebił się do branży filmowej, sprzedając trzy oryginalne scenariusze napisane na własną rękę (tzw. spec scripts) w ciągu zaledwie sześciu miesięcy.

Drugi scenariusz, pełna zwrotów akcji sci-fi love story zatytułowana „Spaceless”, stała się niemal legendarna w branżowych kręgach ze względu na swoją renomę i długą, męczącą, dwudziestotrzyletnią walkę w hollywoodzkim „piekle produkcyjnym” (development hell). Cenieni profesjonaliści nazywają ją swoim ulubionym nieekranizowanym scenariuszem, a internetowi kolekcjonerzy nieustannie poszukują jej kopii, przez co często określa się ją mianem jednego z „Świętych Graali” scenariopisarstwa. Jest ona od dawna faworytem Gore’a Verbinski, reżysera filmów „Ring”, „Piraci z Karaibów” i „Rango”.

Trzecia sprzedana praca, „Hardwired”, została przez studio przemianowana na „Ja, Robot” (na wzór zbioru opowiadań Isaaca Asimova); w filmie wystąpił Will Smith, a produkcja zarobiła 350 milionów dolarów na całym świecie, stając się najbardziej dochodowym filmem lata, który nie był kontynuacją, oraz dziesiątym najbardziej dochodowym filmem 2004 roku. Oryginalny scenariusz „Hardwired” był intelektualną zagadką kryminalną, napisaną w formie przypominającej sztukę teatralną, a przedstawiciele spadkobierców Asimova uznali go za „bardziej asimovskiego niż sam Asimov”. Vintar przekształcił ten tekst w wysokobudżetowy film studyjny, przenosząc jednocześnie historię do szerszego uniwersum „Ja, Robot”. Narzucone zmiany sprawiły, że projekt stał się bardziej letnim blockbusterem akcji, co rozwiało purystów Asimova, choć wielu krytyków uznało, że finalny produkt posiada zarówno „mięśnie, jak i mózg”. Lata były łaskawe dla „Ja, Robota”, który pozostaje popularny wśród widzów i zainspirował pokolenie badaczy sztucznej inteligencji. Artykuły retrospektywne wzywają do ponownej oceny filmu, twierdząc, że jest on dziś bardziej aktualny niż kiedykolwiek i znacznie wierniejszy całokształtowi twórczości Asimova, niż powszechnie się uważa, wyrażając jednocześnie nadzieję na sequel.

Na dziesięć lat przed premierą „Iron Mana” z Robertem Downeyem Jr., Vintar napisał dla 20th Century Fox wczesny szkic zatytułowany „The Iron Man”. Zgodził się podjąć to zlecenie tylko pod warunkiem, że Stan Lee zostanie jego współautorem scenariusza lub historii, na co Stan przystał. Działo się to zanim filmy „X-Men” i „Spider-Man” udowodniły, że superbohaterowie są kopalnią złota w kasach kin. Szef studia, Tom Rothman, pochwalił scenariusz, mówiąc, że nie rozumiał tej postaci, dopóki nie przeczytał wersji Vintara i Lee, ale jednocześnie upierał się, że rynek nigdy nie przyjmie tak wielu filmów o superbohaterach, a tym bardziej niszowego tytułu, jakim był „Iron Man”. „The Iron Man” Jeffa Vintara i Stana Lee znalazł się na wielu listach najlepszych nieekranizowanych scenariuszy (m.in. w Screenwriter's Utopia) i został określony jako „być może najlepszy scenariusz superbohaterski tamtej ery”.

Jego pierwszy serial telewizyjny, „The Hot Zone”, stał się najchętniej oglądanym serialem fabularnym National Geographic i ostrzegł przed nadchodzącą katastrofą na sześć miesięcy przed wybuchem światowej pandemii.

Obecne projekty Vintara obejmują adaptację „Blood Music”, oryginalną komedię świąteczną, przygodowy serial o podróżach w czasie oraz szaloną serię o detektywie-potworze z dużą ilością marihuany. W wolnych chwilach, dla czystej przyjemności, Vintar tworzy komiksy, wykorzystując swoją kolekcję vintage’owych figurek akcji.