(Annie Philippe)

Annie Philippe (ur. 17 grudnia 1946 r.) to francuska piosenkarka pop.

Urodziła się w paryskiej dzielnicy Ménilmontant. Po skończeniu szkoły pracowała w nocnym klubie w pobliżu Pola Elizejskie, gdzie poznała kompozytora i aranżera Paula Mauriata, który zachęcił ją do rozwoju kariery wokalnej i pomógł jej uzyskać kontrakt z wytwórnią Rivièra.

Jej pierwsza EP z 1965 roku zawierała utwór „Vous pouvez me dire” (wersja „He Don’t Want Your Love Anymore”, pierwotnie nagrana przez Lulu) oraz „Une rose”, wersję „Love Me Tender”. W ciągu kolejnych kilku lat odniosła pewien sukces na francuskich listach przebojów pop z takimi piosenkami jak jej wersja „Baby Love”, inspirowane grupami żeńskimi „J’ai raté mon bac”, bardziej nastrojowe „Ticket de quai” oraz „Je chante et je danse” z jazzową aranżacją na organy Hammonda. W 1966 roku przeszła do wytwórni Philips, gdzie miała hity we Francji, m.in. „Mes amis, mes copains”, „C’est la mode”, „Le mannequin” oraz „Tu peux partir où tu voudras”, wersja piosenki Johna Phillipsa „Go Where You Wanna Go”. Zaczęła również pisać własny materiał, w tym utwór „Lettre pour Annie”. Jej ostatnim hitem na listach przebojów była piosenka „Les enfants de Finlande” z 1967 roku.

Jej styl był często porównywany do France Gall. Autor Richie Unterberger twierdzi, że jej nagrania cechowała „ta sama świadomie przesłodzona, dziewczęca maniera wykonawcza, skoczne melodie i (być może nieumyślnie) eklektyczna produkcja, w której aranżacje w stylu Spectora, wpływy amerykańskich grup żeńskich, gładkie, głównego nurtu francuskie orkiestracje popowe, melancholijne ballady, groovy jazzowe organy, słabe show-tune'y w stylu dixieland i wiele innych płynęło tym samym nurtem... [ale] jej materiał nie był aż tak interesujący...”.

W 1968 roku połączyła siły z piosenkarzem Claude'em François w serii duetów, a następnie koncertowała z Jacquesem Dutroncem, zanim w 1969 roku zrobiła przerwę w działalności muzycznej. Pod koniec lat 70. próbowała powrócić na scenę z piosenką Dolly Parton. Od 2001 roku koncertowała z Frankiem Alamo. Później występowała w ramach trasy koncertowej „Âge tendre, la tournée des idoles”, w której brali udział artyści z lat 60. i 70.

Kompilacja jej nagrań, „L'Integrale Sixties”, została wydana na płycie CD w 1999 roku.