Robert J. Wilke (Robert J. Wilke)

Płodowity amerykański aktor charakterystyczny, specjalizujący się głównie w rolach złoczyńców. Robert Joseph Wilke, syn niemieckich rodziców – Augusta Wilke, kierownika sklepu z paszami w Cincinnati, oraz jego żony Rose – dorastał w Cincinnati. Pracował jako ratownik w hotelu w Miami na Florydzie, gdzie nawiązał kontakty w branży filmowej. Udało mu się zdobyć pracę jako kaskader i zajmował się tym do połowy lat 40., kiedy zaczął otrzymywać właściwe role w niskobudżetowych westernach i serialach. Wyrazista rola jednego z antagonistów w filmie „Pociąg zagwiżdże trzy razy” (1952) otworzyła mu drogę do występów w produkcjach wyższej jakości. Pracował intensywnie zarówno w telewizji, jak i w kinie, stając się niezwykle rozpoznawalną, choć dla szerokiej publiczności pozostającą w pewnym stopniu anonimową twarzą. Jego surowe oblicze czyniło go idealnym czarnym charakterem w westernach, choć sporadycznie grał także role budzące sympatię, jak w filmie „Plony niebios” (1978). Był znakomitym golfistą; jego przyjaciel Claude Akins wspominał, że Wilke zarobił na polach golfowych więcej pieniędzy niż w całym swoim filmowym życiu. Zmarł w 1989 roku.