Claire de la Rüe du Can (Claire de la Rüe du Can)

Claire de la Rüe du Can (Claire de la Rüe du Can) - znana z pracy przy takich projektach: «Lola Pater» (2017), «Lola Pater» (2017), «Little Vampire» (2020), «Mój przyjaciel wampir» (2020), «The Black Pharaoh, the Savage and the Princess» (2022),

Po zdaniu matury z profilu ścisłego, Claire de La Rüe du Can kształciła się w klasie dramatu w Konserwatorium Regionalnym w Tours, studiując jednocześnie historię sztuki na Uniwersytecie François Rabelais. W 2011 roku zagrała główną rolę w „Tanii”, krótkometrażowym filmie Giovanniego Sportiello, który zdobył nagrodę za jakość przyznaną przez Narodowe Centrum Kinematografii i Obrazu Animowanego, a ona sama otrzymała nagrodę za rolę żeńską na festiwalu w Nicei. W tym samym roku wstąpiła do Szkoły Teatru Narodowego w Strasburgu, gdzie współpracowała między innymi z Alexandrem Gavrasem, Davidem Lescotem, Claudio Tolcachirem, Frankiem Vercruyssenem z flamandzkiego kolektywu tg STAN oraz Ériciem Vignerem. Od 1 codziennie października 2013 roku jest rezydentką Comédie-Française, gdzie zadebiutowała w roli Ægiale w „Psyche” Moliera w reżyserii Véronique Vella. W 2014 roku zagrała Ismenę w „Fedrze” Racine’a w reżyserii Michaela Marmarinosa. W tym samym czasie wcieliła się w postać Angélique w „Chorym na śmierć” Moliera w reżyserii Claude’a Stratza, a także w inną Angélique u Moliera – w „Georges Dandin” w reżyserii Hervé Pierre.

W 2015 roku zagrała Amelię w „Domu Bernardy Alby” Federico Garcíi Lorki pod kierownictwem Lilo Baur oraz Viviane w „Sznurku u nogi” Feydeau w reżyserii Jérôme’a Deschampsa. Françoise Gillard zaprosiła ją do udziału w „L'Autre”, spektaklu choreograficznym tworzonym wspólnie z Claire Richard. Arnaud Desplechin zaproponował jej rolę Berthy w „Ojcu” Strindberga, a w 2016 roku Clément Hervieu-Léger zaproponował jej rolę Hortense w „Le Petit-Maître” Marivaux. Wystąpiła również w „Lukrecji Borgia” Victora Hugo oraz „Kłopotach Scapina” Moliera – dwóch produkcjach Denisa Podalydèsa – a także w „Hotelu Libre-Échange” Feydeau w reżyserii Isabelle Nanty. David Lescot reżyserował ją w „Les Ondes magnétiques”, tekście napisanym przez niego dla Troupe. W sezonach 2018-2019 wystąpiła w trzech nowych produkcjach: „L'Heureux Stratagème” Marivaux w reżyserii Emmanuela Daumasa, „Małej Syrence” na podstawie Andersena w reżyserii Géraldine Martineau oraz „Hors la loi” autorstwa i w reżyserii Pauline Bureau, a także w wznowieniu „Lukrecji Borgia” Victora Hugo w reżyserii Denisa Podalydèsa.

W latach 2019-2020 Claire de La Rüe du Can wystąpiła w Théâtre du Vieux-Colombier w nowych produkcjach: „Juliusz Cezar” Szekspira w reżyserii Rodolphe’a Dana oraz „Forums” Maëla Piriou, Patricka Goujona i Hélène Grémillon w reżyserii Jeanne Herry, a także we wznowieniach „Małej Syrenki” w Studio-Théâtre i „L'Heureux Stratagème” w Théâtre du Vieux-Colombier.

Na ekranie Claire de La Rüe du Can wystąpiła w 2014 roku w krótkometrażowym filmie „Today” Anne-Sophie Rouvillois, a następnie w „Lola Pater”, filmie Nadira Moknèchego, który wszedł do kin w 2017 roku. Zagrała również w „Dom Juan & Sganarelle”, filmie wyreżyserowanym przez Vincenta Macaigne'a w 2016 roku dla serii „La Comédie-Française robi kino”, koprodukowanej przez ARTE.

Najważniejsze dzieła Claire de la Rüe du Can (Claire de la Rüe du Can)

Cała filmografia Claire de la Rüe du Can (Claire de la Rüe du Can)