Claire de la Rüe du Can (Claire de la Rüe du Can) - znana z pracy przy takich projektach: «Lola Pater» (2017), «Lola Pater» (2017), «Little Vampire» (2020), «Mój przyjaciel wampir» (2020), «The Black Pharaoh, the Savage and the Princess» (2022),
Po zdaniu matury z profilu ścisłego, Claire de La Rüe du Can kształciła się w klasie dramatu w Konserwatorium Regionalnym w Tours, studiując jednocześnie historię sztuki na Uniwersytecie François Rabelais. W 2011 roku zagrała główną rolę w „Tanii”, krótkometrażowym filmie Giovanniego Sportiello, który zdobył nagrodę za jakość przyznaną przez Narodowe Centrum Kinematografii i Obrazu Animowanego, a ona sama otrzymała nagrodę za rolę żeńską na festiwalu w Nicei. W tym samym roku wstąpiła do Szkoły Teatru Narodowego w Strasburgu, gdzie współpracowała między innymi z Alexandrem Gavrasem, Davidem Lescotem, Claudio Tolcachirem, Frankiem Vercruyssenem z flamandzkiego kolektywu tg STAN oraz Ériciem Vignerem. Od 1 codziennie października 2013 roku jest rezydentką Comédie-Française, gdzie zadebiutowała w roli Ægiale w „Psyche” Moliera w reżyserii Véronique Vella. W 2014 roku zagrała Ismenę w „Fedrze” Racine’a w reżyserii Michaela Marmarinosa. W tym samym czasie wcieliła się w postać Angélique w „Chorym na śmierć” Moliera w reżyserii Claude’a Stratza, a także w inną Angélique u Moliera – w „Georges Dandin” w reżyserii Hervé Pierre.
W 2015 roku zagrała Amelię w „Domu Bernardy Alby” Federico Garcíi Lorki pod kierownictwem Lilo Baur oraz Viviane w „Sznurku u nogi” Feydeau w reżyserii Jérôme’a Deschampsa. Françoise Gillard zaprosiła ją do udziału w „L'Autre”, spektaklu choreograficznym tworzonym wspólnie z Claire Richard. Arnaud Desplechin zaproponował jej rolę Berthy w „Ojcu” Strindberga, a w 2016 roku Clément Hervieu-Léger zaproponował jej rolę Hortense w „Le Petit-Maître” Marivaux. Wystąpiła również w „Lukrecji Borgia” Victora Hugo oraz „Kłopotach Scapina” Moliera – dwóch produkcjach Denisa Podalydèsa – a także w „Hotelu Libre-Échange” Feydeau w reżyserii Isabelle Nanty. David Lescot reżyserował ją w „Les Ondes magnétiques”, tekście napisanym przez niego dla Troupe. W sezonach 2018-2019 wystąpiła w trzech nowych produkcjach: „L'Heureux Stratagème” Marivaux w reżyserii Emmanuela Daumasa, „Małej Syrence” na podstawie Andersena w reżyserii Géraldine Martineau oraz „Hors la loi” autorstwa i w reżyserii Pauline Bureau, a także w wznowieniu „Lukrecji Borgia” Victora Hugo w reżyserii Denisa Podalydèsa.
W latach 2019-2020 Claire de La Rüe du Can wystąpiła w Théâtre du Vieux-Colombier w nowych produkcjach: „Juliusz Cezar” Szekspira w reżyserii Rodolphe’a Dana oraz „Forums” Maëla Piriou, Patricka Goujona i Hélène Grémillon w reżyserii Jeanne Herry, a także we wznowieniach „Małej Syrenki” w Studio-Théâtre i „L'Heureux Stratagème” w Théâtre du Vieux-Colombier.
Na ekranie Claire de La Rüe du Can wystąpiła w 2014 roku w krótkometrażowym filmie „Today” Anne-Sophie Rouvillois, a następnie w „Lola Pater”, filmie Nadira Moknèchego, który wszedł do kin w 2017 roku. Zagrała również w „Dom Juan & Sganarelle”, filmie wyreżyserowanym przez Vincenta Macaigne'a w 2016 roku dla serii „La Comédie-Française robi kino”, koprodukowanej przez ARTE.