(Ivan Owen)

Ivan Owen, animator dzieci urodzony 19 sierpnia 1927 roku, był aktorem, który w swoim głosie oddał sprzeczność brytyjskiego charakteru – rozpiętość między zamiłowaniem do sztywnych konwenansów a pasją do anarchii. Tchnął życie w Basila Brusha, zuchwałego i energicznego lisa, który pojawiał się w telewizji i na scenie jako pacynka, a dla którego Owen stworzył swój najlepszy „hrabiowski” głos. Magnesm Basila wynikał częściowo z dysonansu między jego głosem – rzekomo wzorowanym na dżentelmeńskim, choć lekkomyślnym aktorze Terrym Thomasie – a jego skandalicznym zachowaniem.

Choć Basil, z jego okrzykiem bojowym „Boom! Boom!”, nigdy nie zgodziłby się przejść na drugi plan, Owen zdawał się zawsze dążyć właśnie do takiej roli. Opisując siebie jako „aktora, któremu nie wyszło”, jeździł Rolls-Royce'em i prowadził cywilizowane życie w dużym domu w Devon, jednak wprowadził żelazną zasadę: nigdy nie pozował do zdjęć ani nie udzielał wywiadów.

Szanse na zostanie „ogólnokrajową postacią bez twarzy” otrzymał w 1966 roku, gdy Basil pojawił się w programie iluzjonisty Davida Nixona w BBC-TV, zatytułowanym „The Nixon Line”. Wysoki, łysy magik często schodził na dalszy plan przy niespokojnej i nieustępliwej pacynce, którą niekiedy nazywano najlepszym elementem całego show. W 1968 roku Basil i Ivan otrzymali własny sobotni program wczesnowieczorny w BBC. Partnerzy Basila, pełniący rolę tzw. „straight men”, byli cierpliwymi ofiarami okropnych żartów i gier słownych: po aktorze z „Likely Lads” Rodneyu Bewesie następowali „Pan Derek” (Derek Fowlds), Roy North, Howard Williams i Billy Boyle.

Lis uczynił Owena milionerem i stworzył cały „przemysł Basila Brusha”. Obejmowało to trasy teatralne przyciągające tłumy – które biły rekordy sprzedaży biletów w Croydon i wypełniały Blackpool Opera House – oraz sponsoring ponad 70 produktów. Programy telewizyjne sprzedano do 15 krajów; wraz ze spektaklami scenicznymi odniosły one szczególny sukces w Nowej Zelandii. Spór o godziny emisji doprowadził do zamknięcia programu w 1980 roku: Owen aspirował do późniejszej godziny nadawania, aby poszerzyć grupę odbiorców Basila. Jednak w 1982 roku pacynka pojawiła się ponownie w stacji ITV w programie „Let's Read With Basil Brush”, a następnie współprowadziła dziecięcy program BBC „Crackerjack”. Gościnne występy obejmowały szeroki wachlarz produkcji, od „The Val Doonican Show” po „Fantasy Football League”.

Ivan Owen urodził się w południowym Londynie i uczęszczał do szkół w Dulwich i Dartford, zanim jako uczeń stolarza zatrudnił się u producenta samolotów Handley Page. Służba narodowa w RAF od 1946 roku zapoznała go z komikiem Terrym Scottem i ideą zarabiania na życie aktorstwem, dlatego w 1948 roku wstąpił do London Academy of Music and Dramatic Art. Został z niej wyrzucony za oglądanie parad wojskowych (Trooping the Colour) w czasie, gdy powinien być w pracy, i musiał przebijać się przez teatry repertuarowe, w tym w Watford za 4 funty tygodniowo, oraz pracować jako asystent kierownika studia w BBC.

W 1956 roku Owen zaczął podkładać głosy w teatrze lalek prowadzonym przez Johna Wrighta w Camden Town. Poznał tam Petera Firmina, który rozwijał pomysły na telewizję i stworzył pacynkę Basila o wysokości 15 cali za kwotę 20 funtów. Debiut Basila miał miejsce w 1963 roku w programie telewizyjnym „The Three Scampies”. Owen podkładał wówczas również głos psu Fredowi Barkerowi w programie „Music Box” w ITV, jednak to przebiegły lis przyciągnął uwagę BBC.

Według jego starego przyjaciela Edwarda Barnesa, byłego szefa programów dziecięcych w BBC, Owen był człowiekiem pogodnym, pełnym energii i dowcipnym. Niemniej jednak do końca dbał o swoją niewidzialność: „Sądzę, że to trochę jak w MI5 – trzymanie mojej tożsamości w tajemnicy”.

Zmarł na raka 17 października 2000 roku, pozostawiając żonę Jennifer, synów Michaela i Jonathana oraz córkę Christine.